Bırakın İmamoğlu konuşsun insanlar yargıya güvensin

Turgut Okyay, Abdullah Öcalan’ın İmralı’daki yargılamasında görev yapan Ankara 2 No.lu Devlet Güvenlik Mahkemesi’nin başkanı olarak tanınıyor. Metinde, Okyay’ın uzun yıllar ağır ceza mahkemelerinde ve DGM’de hakimlik ile mahkeme başkanlığı yaptığı, sonrasında Yargıtay Onursal Başkanlığı görevinde bulunduğu belirtiliyor. Sade bir yaşam sürdüğü, otomobili olmadığı ve bir dönem otobüsle Kızılay’a gidip geldiği de aktarılıyor.

Yazıda, İmralı’daki yargılama sürecinin oldukça sıkı güvenlik önlemleri altında yürütüldüğü anlatılıyor. Vapurla adaya giden avukatlar, şehit yakınları ve gazetecilerin çeşitli kontrollerden geçirildiği, adaya kalem ve para gibi eşyaların götürülmesine izin verilmediği; duruşma salonunda da tarafların ayrı bölümlerde oturduğu ifade ediliyor. Mahkeme başkanı Okyay’ın zaman zaman soru ve davranışlara müdahale ettiği, özellikle bazı provokatif görülen sorulara ve salondaki uygulamalara izin vermediği de yazılıyor.

Metinde Okyay’ın idam cezasına karşı olduğu, ancak Abdullah Öcalan hakkında verilen kararı yasal zorunluluk olarak imzaladığı belirtiliyor. Kalem kırma geleneğine uymadığı, buna rağmen “bir daha idam cezası vermemesi” yönünde temennide bulunduğu da aktarılıyor. Duruşmalar sırasında şehit ailelerinin anlattıklarından etkilenip duygulandığına dair gözlemlere de yer veriliyor.

Ekrem İmamoğlu’nun mahkemede yeterince söz alamadığı gerekçesiyle yaşanan tartışmalar da Okyay’a soruluyor. Okyay, yargının zor günlerden geçtiğini, bağımsız yargıya güvenin zedelendiğini ve bunun giderilmesi için hakimlerin çok daha özenli davranması gerektiğini söylüyor. İmamoğlu’nun dosyasını bilmediğini belirten Okyay, basına yansıyan bilgiler üzerinden değerlendirme yaparak onun dürüst bir insan olduğunu düşündüğünü, savunma hakkının kısıtlanmaması gerektiğini ve insanların mahkemede özgürce konuşabilmesinin yargıya güven açısından önemli olduğunu ifade ediyor.