Sarayın Yargısı’ndan ‘Yüce Adalet’e

Metinde, bazı kesimlerin yargı süreçlerine ve siyasi gelişmelere yaklaşımında çifte standart olduğu savunuluyor. Yazar, Fenerbahçe ve Trabzonspor örnekleri üzerinden başlayarak 3 Temmuz, 17-25 Aralık ve MİT TIR’ları gibi başlıklarda farklı tutumlar sergilendiğini; aynı kişilerin bazı olayları “FETÖ kumpası” olarak görürken bazılarını bağımsız yargının sonucu gibi değerlendirdiğini ileri sürüyor.

Yazıda ayrıca, bir kişinin yargılanması söz konusu olduğunda kararların “siyasi” diye nitelendirildiği, ancak karşı taraftan biri hedef alındığında aynı yargının sert biçimde savunulduğu anlatılıyor. Yazar, karşıt görüştekilere yönelik tutumun da değiştiğini; bir durumda düşünce özgürlüğü vurgusu yapılırken, başka bir durumda tutuklama çağrıları yükseldiğini belirtiyor.

Metinde iktidarı nepotizmle suçlayanların, belediyeleri aldıklarında yakınlarını önemli görevlere getirdiği iddiası da yer alıyor. Yazar, kendi çevrelerinden olan biri yargı sürecine dahil olduğunda “sarayın yargısı” denildiğini, ancak iktidarı destekleyen biri tutuklandığında aynı yargının bu kez “yüce adalet” olarak sunulduğunu söylüyor.

Son bölümde ise yakın zamanda tutuklanan bir kişi üzerinden benzer bir tartışma aktarılarak, bu kişiyi eleştirenlere yönelik “daha önce neredeydiniz” eleştirisi ile medya kuruluşlarının habercilik tutumu sorgulanıyor. Yazı, özellikle ABD, Venezuela ve İsrail’e ilişkin örneklerle, siyasi ve medya reflekslerinde tutarlılık bulunmadığını savunarak sona eriyor.