Danıştay Kararı · E. 2020/1085 · K. 2024/3055

Danıştay 2. Daire Başkanlığı         2020/1085 E.  ,  2024/3055 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y İKİNCİ DAİRE Esas No : 2020/1085 Karar No : 2024/3055 DAVACI : ... Birliği VEKİLİ : Av. ... DAVALI : ... Bakanlığı VEKİLLERİ : Hukuk Müşaviri Av. ... Hukuk Müşaviri Av. ... DAVANIN KONUSU : "Aile Hekimliğinde Nöbet Hizmetleri" konulu 09/12/2014 tarih ve 2014/33 sayılı Genelge'nin iptali ile 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasının iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulmasına karar verilmesi istenilmiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ... DÜŞÜNCESİ : Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararında belirtilen gerekçe doğrultusunda yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden yeniden bir hüküm kurulması gerektiği düşünülmektedir. DANIŞTAY SAVCISI : ... DÜŞÜNCESİ : Aile Hekimliğinde Nöbet Hizmetleri" konulu 09/12/2014 günlü, 2014/33 sayılı Genelge'nin iptali ile 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasının iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulmasına karar verilmesinin istenilmesi üzerine, 25/08/2017 günlü, 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen Geçici 15. madde uyarınca, kaldırılan Türkiye Halk Sağlığı Kurumu Başkanlığının dava ve icra takip işlerinin Sağlık Bakanlığına devredildiği görüldüğünden, davanın Sağlık Bakanlığı husumetiyle görülmesine karar verilerek ve Anayasa'ya aykırılık iddiası yerinde görülmemiş, dava konusu 09/12/2014 günlü, 2014/33 sayılı Genelge'nin, 21/09/2016 günlü, 2016/16 sayılı "Aile Hekimliğinde Nöbet Hizmetleri" konulu Genelgenin 8. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı ve davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama gideri ile kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.980 TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine ilişkin Danıştay İkinci Dairesinin 26/03/2018 günlü, E:2016/12428, K:2018/1956 sayılı kararının davalı idarece temyizi üzerine; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 07/11/2019 günlü, E:2018/2370, K:2019/5231 sayılı kararı ile davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile kararın yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 38. maddesinde, İdari Dava Daireleri Kurulunun, idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararları temyizen inceleyeceği, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay Dava Dairelerinin nihai kararlarının Danıştay’da temyiz edilebileceği, 49. maddesinin 4. fıkrasında ise Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50’nci madde hükümlerinin kıyasen uygulanacağı öngörülmüştür. 2577 sayılı Yasanın 49. maddesinin 4. fıkrasında yer alan düzenleme ile Danıştay Dava Dairelerine, ilk derecede bakılan davalarla ilgili bozma kararlarına karşı eski kararlarında ısrar edebilme yetkisi tanınmamıştır. Açıklanan nedenlerle, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararında belirtilen gerekçe doğrultusunda yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden yeniden bir hüküm kurulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Dairemizin 26/03/2018 günlü, E:2016/12428, K:2018/1956 sayılı kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 07/11/2019 günlü, E:2018/2370, K:2019/5231 sayılı kararı ile yargılama giderleri ve avukatlık ücretine ilişkin kısmının bozulması üzerine; bozma kararına uyularak bozulan kısım yönünden, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ : Davalı idare tarafından; aile hekimliği çalışanlarının aile sağlığı merkezleri, toplum sağlığı merkezleri ve bağlı birimlerinde ya da ihtiyaç ve/veya gönüllülük halinde hastanelerde ve 112 acil sağlık hizmetleri yürütecekleri nöbet hizmetlerine ilişkin düzenlemeler içeren "Aile Hekimliğinde Nöbet Hizmetleri" konulu 09/12/2014 tarih ve 2014/33 sayılı Genelge çıkarılmıştır. Söz konusu Genelge'nin iptali istemiyle incelenmekte olan dava açılmış; ancak 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu'nun 3. maddesinin 5. fıkrasına, 07/09/2016 günlü, 29824 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6745 sayılı Kanun'un 59. maddesiyle “Aile hekimlerine ve aile sağlığı elemanlarına ihtiyaç hâlinde, 657 sayılı Kanunun ek 33 üncü maddesinde belirtilen yerlerde haftalık çalışma süresi ve mesai saatleri dışında nöbet görevi verilir.” hükmünün eklenmesi nedeniyle çıkarılan 21/09/2016 günlü, 2016/16 sayılı "Aile Hekimliğinde Nöbet Hizmetleri" konulu Genelge'nin 8. maddesiyle dava konusu Genelge yürürlükten kaldırılmıştır. Danıştay İkinci Dairesinin 26/03/2018 günlü, E:2016/12428, K:2018/1956 sayılı kararıyla; dava konusu 09/12/2014 günlü, 2014/33 sayılı Genelge'nin, 21/09/2016 günlü, 2016/16 sayılı "Aile Hekimliğinde Nöbet Hizmetleri" konulu Genelgenin 8. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı ve davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama gideri ile kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.980,00 TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davalı idarece, anılan kararın yargılama giderleri ve avukatlık ücretine ilişkin kısmının, temyiz edilmesi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 07/11/2019 günlü, E:2018/2370, K:2019/5231 sayılı kararıyla; dava konusu düzenlemenin, davalı idarece, davacı tarafından dava dilekçesinde öne sürülen hukuka aykırılık savlarının kabulü anlamına gelebilecek bir nedenle değil, dayanak alınan yasal düzenlemedeki değişikliğin gereği olarak yürürlükten kaldırıldığı, belirtilen hukuksal durum karşısında, davalı idarenin, davada haksız çıkan taraf olarak kabulüyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına ve aleyhine avukatlık ücretine hükmedilmesine olanak bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle, anılan kararın temyize konu yargılama gideri ve avukatlık ücretine ilişkin kısmının bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. İNCELEME VE GEREKÇE : 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, idari dava daireleri tarafından ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca temyizen inceleneceği belirtilmiş; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay Dava Daireleri kararlarına karşı Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştay İdari ve Vergi Daireleri Kurulları kararlarına uyulmasının zorunlu olduğu hükme bağlanmış olup; Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca temyizen bozulması halinde Danıştay dava dairelerine ısrar olanağı tanınmamıştır. Bu itibarla, Dairemizin 26/03/2018 günlü, E:2016/12428, K:2018/1956 sayılı kararının yargılama gideri ile kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.980,00 TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine ilişkin kısmının bozulması nedeniyle, davalı idare aleyhine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmemesi, yani yargılama giderlerinin tamamının davacı taraf üzerinde bırakılması ve davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1- Aşağıda ayrıntısı gösterilen ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, artan ...-TL posta ücretinin davacıya,...-TL posta ücretinin davalı idareye iadesine, 2. Kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 2018 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, 3- Bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz (30) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 20/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.