Danıştay Dava Dairesi · E. 2021/5873 · K. 2024/2737

Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2021/5873 E.  ,  2024/2737 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y SEKİZİNCİ DAİRE Esas No : 2021/5873 Karar No : 2024/2737 TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1- ... Ahşap Boya Mutfak Banyo İnşaat Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. 2- ... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Valiliği VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı şirkete ait ... plakalı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-A maddesi uyarınca 60 gün trafikten men edilmesine ilişkin işlem ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi ile 47/1-d maddeleri uyarınca araç şoförü diğer davacı ... adına kesilen 6.273,00-TL trafik idare para cezasına ilişkin ... tarihli ve ... Seri, ... sıra numaralı işlemin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün trafikten men edilmesine ilişkin işlem ile ... tarihli ve ... Seri, ... sıra numaralı işlemin araç sürücüsüne 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 6.141,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin işlem yönünden; 15.10.2020 tarihinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen ve emniyet görevlileri, araç sürücüsü ve araç içerisinde bulunan yolcuların da imzasını taşıyan tutanağa göre, davacı şirket adına kayıtlı ... plakalı araç ile yine bu şirkette çalışan personelin servis taşımacılığının yapıldığının anlaşılmakta olduğu, bu taşımacılığın şirketin kendi aracı ile yapılması nedeniyle ticari bir taşımacılık olduğundan söz edilemeyeceği ve P plaka şartının aranmayacağı açık ise de; anılan genel mevzuata ve yerel yönetmeliğe göre, kendi aracı ile kendi personelini taşıyan şirketler tarafından da yetkili belediyeden bu taşımacılık için "Personel Servis Aracı Özel İzin Belgesi" alınması ve denetim esnasında da bu belgenin sunulması gerektiğinden, bu belgenin bulunmaması nedeniyle, ilgili belediyeden izin almaksızın yolcu taşımacılığı yaptığı sonucuna ulaşıldığından hukuka aykırılık bulunmadığı, ... tarihli ve ... Seri, ... sıra numaralı işlemin araç sürücüsüne 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 47/1-D maddeleri uyarınca 132,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3. maddesi uyarınca aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ve buna bağlı para cezalarına ilişkin işlemlere karşı açılan davanın görüm ve çözüm yerinin İdare Mahkemeleri olmasına karşın, aynı kanunun 47/1-d maddesi kapsamında verilen idari para cezasına karşı açılan davaların görüm ve çözümü adli yargının görevinde olması nedeniyle, söz konusu idari para cezasının 132,00-TL'lik kısmı bakımından davanın görev yönünden reddi gerektiği gerekçeleriyle davacı şirkete ait aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3.maddesi uyarınca trafikten men edilmesine ilişkin 15/10/2020 tarihli işlem işlem ile dava konusu ... tarihli ve ... Seri, ... sıra numaralı işlemin aynı madde uyarınca araç sürücüsü ...'a 6.141,00-TL tutarında idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden davanın reddine, dava konusu 15/10/2020 tarihli ve ... Seri, ... sıra numaralı işlemin araç sürücüsü davacı ...'a 132,00TL'lik idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden ise davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacılar tarafından, hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ... DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü: İLGİLİ MEVZUAT : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir. 3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir. 6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir. Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar, (d) bendinde ise, belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır. HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın personel servis taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının aracının 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlem ile sürücüye verilen trafik idari para cezasının herhangi bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı; öte yandan davaya konu edilen idari para cezasının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı sonucuna varılmakta olup temyize konu kararın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlardan olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 2.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 3. Posta gideri avansından varsa artan tutarın istemi halinde taraflara iadesine, kesin olarak, 09/05/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.