Danıştay Vergi Dairesi · E. 2022/1796 · K. 2024/432

DANIŞTAY VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU         2022/1796 E.  ,  2024/432 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU Esas No : 2022/1796 Karar No : 2024/432 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı - ... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına, ... isimli şahısla adi ortaklık şeklinde gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden sevk edildiği takdir komisyonunca takdir edilen matrahlar üzerinden re'sen tarh edilen 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin gelir vergileri, 2010 yılının Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık ve 2011 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. Takdir komisyonu kararlarında takdir edilen matrahlara nasıl ulaşıldığına dair açık bir hesaplamanın yapılmadığı, matbu ifadelere yer verilmekle yetinildiği, atıf yapılan ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda da matraha ilişkin hesaplamaya yer verilmediği, bu haliyle usul ve yasaya aykırı olan takdir komisyonu kararlarına istinaden yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı tarhiyatların kaldırılması yolunda verilen Vergi Mahkemesi kararının, Danıştay Dördüncü Dairesince uyuşmazlığın çözümünün davacının düzenlediği faturaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığına ilişkin olduğu, re'sen tarh nedeninin varlığı halinde matrahın takdir komisyonu tarafından takdir edilebileceği, dosyaya ibraz edilmeyen davacı hakkındaki ilgili rapor ve eki belgeler idareden temin edilerek, bu raporda geçen tespitler ışığında ortaya çıkan sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine bozma kararına uyduğunu belirten ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararı: Davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda, mükellef ve ... isimli şahıs adına adi ortaklık şeklinde mükellefiyet tesis edilmesi, düzenlenen sahte faturalar karşılığında adi ortaklık tarafından elde edilen komisyon geliriyle ilgili olarak takdir komisyonuna done olmak üzere rapor düzenlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Takdir komisyonu tarafından raporda belirtilen hususların ve mükellefin beyanının dikkate alındığı belirtilerek matrah takdir edilmiştir. Uyuşmazlığın çözümü için gerekli görüldüğünden 10/01/2020 tarihli ara kararı ile davalı idareden, davacı hakkında düzenlenen ve cezalı tarhiyatların dayanağı olarak gösterilen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun sonuç kısmının (3) ve (4) numaralı maddeleri uyarınca elde edilen komisyon gelirinin tespitine yönelik vergi inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ayrıca raporun ve eklerinin onaylı birer örneğinin gönderilmesi istenmiştir. Ara kararı üzerine davalı idarece gönderilen 27/01/2020 tarihli cevabi yazı ekinde yer alan 21/01/2020 tarihli yazıda, davacı hakkında herhangi bir vergi inceleme raporunun düzenlenmediği belirtilmiştir. Hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitler dikkate alındığında davacının 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin olarak elde ettiği komisyon geliri nedeniyle dönem matrahlarının yeniden tespiti amacıyla re'sen takdir yoluna gidilmesi yerindedir. Ancak herhangi bir şekilde re'sen takdir nedeninin bulunması, sırf bu nedenle takdir edilen matrahın hukuka uygun olması için yeterli değildir. Zira dönem matrahının re'sen takdir edilmesindeki amaç, aynı zamanda gerçek ya da gerçeğe en yakın gelirin vergilendirilmesidir. Olayda, takdir komisyonu kararlarında takdir edilen matrahlara nasıl ulaşıldığına dair açık bir hesaplamanın yapılmadığı, matbu ifadelere yer verilmekle yetinildiği, atıf yapılan ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda da matraha ilişkin hesaplamaya yer verilmediği, anılan rapor uyarınca matrahın tespitine yönelik olarak da herhangi bir raporun düzenlenmediği görülmektedir. Bu durumda, usul ve yasaya aykırı olan takdir komisyonu kararlarına istinaden yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmamaktadır. Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle vergi ve cezaları kaldırmıştır. Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 14/10/2021 tarih ve E:2020/3859, K:2021/5162 sayılı kararı: Davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda şu tespit ve değerlendirmelere yer verilmiştir: i. Mükellefin hesap ve işlemleri sahte ve taklit fatura düzenleme yönünden incelemeye alınmıştır. ii. Mükellef hakkındaki tespitler dikkate alındığında düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varılmıştır. iii. Mükellefin 2010 yılına ilişkin toplam KDV matrahı 1.429.480,24 TL, diğer mükelleflerce Ba formu ile bildirilen alış tutarı ise 1.152.936,00 TL'dir. 2011 yılına ilişkin toplam KDV matrahı 51.234,68 TL, Bs formu ile bildirilen satış tutarı 43.218,00 TL, diğer mükelleflerce Ba formu ile bildirilen alış tutarı ise 409.318,00 TL'dir. iv. İstanbul Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Sahtecilik Büro Amirliğince yapılan aramada ele geçirilen "... Gıda ve Temizlik Malzemeleri", "... Matbaacılık Reklam Promosyon Metal Endüstri Sanayii" ve "... İnşaat Malzemeleri" başlıklı faturaların taklit faturalar olduğu, ancak mükellef tarafından verilen Bs bildirimlerinde yer alan ve mükellefin banka hesabına para yatıran mükelleflerle taklit faturalarda ünvanları yer alan mükelleflerin farklı olması nedeniyle, taklit faturaların mükellef veya onun adına hareket eden kişilerce düzenlendiğine ilişkin bir tespit yapılamadığından taklit faturaların ele geçirildiği adreste bulunanlar tarafından düzenlendiği kabul edilmiştir. Yukarıda yer verilen tespitler ile komisyon karşılığı gerçek emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlemeye ilişkin uyuşmazlıklarda düzenlenen fatura tutarının %2'sinin komisyon geliri olarak kabul edilmesine dair Danıştayın müstakar hale gelen içtihadı bir arada değerlendirildiğinde, somut olayda taklit faturalardan sorumlu tutulmayan davacı hakkında takdir komisyonunca takdir edilen matrahların, düzenlediği fatura tutarlarının %2'si üzerinden yapılan hesaplamaya göre davacının lehine olduğu da dikkate alındığında, söz konusu matrahlar üzerinden yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, aksi yöndeki Vergi Mahkemesi kararında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca, yeniden verilecek kararda geçici vergi asılları ile geçici vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları bakımından da değerlendirme yapılması gerekmektedir. Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı ısrar kararı: Vergi Mahkemesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporuyla düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı tespit edilen davacı adına anılan rapor uyarınca takdir edilen matrahlar üzerinden yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek aksi yöndeki ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Danıştay Dördüncü Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1- Davalının temyiz isteminin KABULÜNE, 2- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı ısrar kararının BOZULMASINA, 3- Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.