Danıştay Vergi Dairesi · E. 2022/377 · K. 2024/3035

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2022/377 E.  ,  2024/3035 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2022/377 Karar No : 2024/3035 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı şirketin, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun geçici 37. maddesi kapsamındaki alımları nedeniyle 2017 yılında ödemiş olduğu katma değer vergisinin vergi borçlarına mahsuben iade edilmesi talebinin, finansal kiralama yoluyla edinilen fabrika binasına isabet eden 467.977,91 TL'lik kısmının reddine dair işlemin iptali ve mahsup talebinin yerine getirilmemesi nedeniyle ödemiş olduğu gecikme zammının iadesi ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükellefler listesinden çıkartılmaması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 3065 sayılı Kanun'un geçici 37. maddesinde düzenlenen iade uygulamasının, imalat sanayine yönelik yatırım teşvik belgesi kapsamında sabit yatırım öngörülen yatırımlara ilişkin inşaat işleri nedeniyle yüklenilen ve indirim yoluyla telafi edilemeyen katma değer vergisine ilişkin olduğu, sabit yatırım niteliğinde olan fabrika binası alımı nedeniyle ödenmiş olan katma değer vergisinin bu kapsamda değerlendirilemeyeceği gibi davalı idare tarafından söz konusu binaya ilişkin yapılan inşaat harcamalarından kaynaklanan katma değer vergisinin iade edildiği görüldüğünden mahsuben iade talebinin reddi işlemi ile bu işleminin sonucu olarak ödenenen gecikme zammında hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı tarafından vergiye uyumlu mükellefler listesinden çıkartılmaması isteminde bulunulmuşsa da 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 2. fıkrası gereğince idari mahkemelerce idari işlem ve eylem niteliğinde karar verilemeyeceğinden dava konusu istemin esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava; iade talebinin reddi işlemi ile gecikme zammının iadesi istemi bakımından esası incelenmek suretiyle, vergiye uyumlu mükellefler listesinden çıkartılmaması istemi yönünden ise incelenmeksizin reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (A) fıkrasında; vergi kanunlarının lafzı ve ruhu ile hüküm ifade ettiği, lafzın açık olmadığı hallerde vergi kanunlarının hükümlerinin, konuluşundaki maksat, hükümlerin kanunun yapısındaki yeri ve diğer maddelerle olan bağlantısı gözönünde tutularak uygulanacağı, 3065 sayılı Kanun'a uyuşmazlık konusu geçici 37. maddeyi ekleyen 6770 sayılı Kanun'un genel gerekçesinde, tasarı ile münhasıran 2017 takvim yılında ve imalat sanayiinde yapılacak yatırım harcamalarında uygulanmak üzere yatırım, üretim ve istihdamın artırılması amacıyla uygulanan mevcut destek unsurlarının güçlendirilmesi amacıyla, imalat sanayii yatırımları üzerindeki katma değer vergisi yükünü gidermek için bu yatırımlar nedeniyle 2017 yılında yapılacak inşaat harcamaları dolayısıyla yüklenilecek katma değer vergisinin iade edilmesi imkanının sağlandığı belirtildiğinden, uygulama ile imalat sanayiine yönelik yatırım teşvik belgesi kapsamında sabit yatırımların yapılmasının amaçlandığı dolayısıyla sabit yatırımın 'bina alınması' ile 'yeniden inşaa edilmesi' arasında ulaşılmak istenen amaç bakımından hiç bir fark bulunmadığı, benzer şekilde Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkındaki 2012/3305 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın uygulanmasına ilişkin 2012/1 sayılı Tebliğ'de 'bina'nın, yatırım kapsamına giren iktisadi kıymetler içerisinde sayıldığı, mal veya hizmet üretimi ile ilgili olarak kullanılmak koşulu ile satın alınmış ya da inşaa edilmiş olması arasında bir fark bulunmadığının vurgulandığı, davalı idarece iade için aranan bilgi ve/veya belgelerin eksik olduğu yönünde somut bir tespit de yapılmadığı dikkate alındığında iade talebinin reddi işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı, söz konusu hukuka aykırı işleme bağlı olarak mahsup talebinin yerine getirilmemesi nedeniyle gecikme zammı ödenmek durumunda kalındığı sabit olduğundan, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğuna ilişkin genel ilke uyarınca ödenen gecikme zammının iadesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra davanın kabulüne karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 3065 sayılı Kanun'un geçici 37. maddesinde düzenlenen uygulamanın yatırım teşvik belgesi kapsamında yapılan yatırımlara ilişkin inşaat işleri nedeniyle ödenen katma değer vergisinin iadesine yönelik olduğu, finansal kiralama yoluyla edinilen bina için yüklenilen katma değer vergisinin iade edilemeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY : Davacı şirketin, 2017 yılında yatırım teşvik belgesi kapsamında gerçekleştirmiş olduğu alımları nedeniyle ödemiş olduğu katma değer vergisini 3065 sayılı Kanun'un geçici 37. maddesi uyarınca vergi borçlarına mahsuben iadesi talebi, finansal kiralama yoluyla edinmiş olduğu fabrika binasına isabet eden kısmı uygulamadan yararlanamayacağından bahisle reddedilmiş, söz konusu ret işlemi nedeniyle mahsubun yapılmaması üzerine vergi borçları gecikme zammıyla birlikte ödenmiştir. İLGİLİ MEVZUAT: 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun geçici 37. maddesinde, imalat sanayine yönelik yatırım teşvik belgesi kapsamında; 50 milyon Türk Lirası tutarına kadar sabit yatırım öngörülen yatırımlara ilişkin inşaat işleri nedeniyle 2017, 2018 ve 2019 yıllarında yüklenilen ve 2017, 2018 ve 2019 yılı sonuna kadar indirim yoluyla telafi edilemeyen katma değer vergisi izleyen yıl içerisinde talep edilmesi halinde belge sahibi mükellefe iade olunacağı, teşvik belgesine konu yatırımın tamamlanmaması halinde, iade edilen vergilerin, vergi ziyaı cezası uygulanarak iade tarihinden itibaren gecikme faizi ile birlikte tahsil edileceği kuralına yer verilmiştir. Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliğinin II/E.7 bölümünde, uygulamadan yararlanacak mükelleflerin, imalat sanayiine yönelik düzenlenmiş bir yatırım teşvik belgesine sahip olması, söz konusu inşaat işlerinin de bu teşvik belgesinde öngörülen yatırıma ilişkin olması ve teşvik belgesinde öngörülen süre içinde yapılmış olması gerektiği, istisnanın, münhasıran söz konusu yatırımlar kapsamındaki inşaat taahhüt işi, nakliye, hafriyat ve benzeri inşa işlerine ilişkin olduğu düzenlenmiştir. HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Yukarıda yer alan yasal ve idari düzenlemelere göre uygulamanın, yanlızca yatırım teşvik belgesine istinaden gerçekleştirilen yatırımlar kapsamındaki inşaat işlerine ilişkin olduğu sonucuna varıldığından, davacı şirketin bu kapsamda edinmiş olduğu fabrika binası için ödemiş olduğu katma değer vergisinin iade edilmemesine yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından yazılı gerekçeyle davanın kabulüne ilişkin Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerekmiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin kabulüne, 2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 16/05/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. KARŞI OY : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Dava Dairesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği oyuyla karara katılmıyoruz.