Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2006/10003 · K. 2010/3968

6. Ceza Dairesi         2006/10003 E.  ,  2010/3968 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 04.05.2005 tarihli “Suçüstü Yakalama, Zapt etme ve Teslim Tutanağı” içeriği ile işyeri çalışanları tanıklar ... ... ve ...’un olayın hemen akabinde kollukta verdikleri anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre, adı geçen tanıkların çalıştığı ... adlı mağazadan olay öncesinde meydana gelen hırsızlık eylemleri nedeniyle video kamera kasetlerinin içine tedbir olarak alarm bandrolü (denetim pulu) konulduğu, sanığı olay tarihinde gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işyerine müşteri gibi gelip beş adet video kamera kasetini çalıp cebine koyduğu, mağazadan çıkarken alarmın ötmesi üzerine işyeri çalışanları anılan tanıkların sanığı yakalamak istedikleri, sanığın cebinde mağazadan çaldığı kasetlerde olduğu halde, tanıklara bıçak çekerek “üzerimden çıkan bu başka bir şey yok” diyerek kaçmaya başladığı, tanıkların sanığı yakalamak amacıyla takip ettikleri sırada, sanığın çaldığı kasetlerden iki tanesini yere atarak kaçmaya devam ettiği, tanıkların ısrarla sanığı takip edip yakalayacakları anda sanığın yeniden bıçak çekerek tanıkları tehdit ettiği, daha sonra kendisinde kalan üç adet kaseti de yere atıp “bunları alın beni bırakın” diyerek tanıklardan kendisini bırakmasını istediği ancak olay yerine gelen kolluk görevlilerince yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın mağazadan çaldığı kasetlerle birlikte kaçarken kendisini yakalamak isteyen yakınanları bıçakla tehdit edip kaçmak şeklinde gelişen eylemin 765 sayılı TCY’nın 497/1; 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu, sanığın bıçakla yakınanları tehdit etmesinin kendisini kurtarmaktan çok, çaldığı mallarla kaçmayı sağlamaya yönelik bulunduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı biçimde karar verilmesi, 2- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 ve 5237 sayılı TCY hükümlerine göre yağma suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması zorunluluğu, 3- Kabul ve uygulamaya göre de; a- 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın özgülenen kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, sanığın yakınanların çalıştığı işyerine müşteri gibi girip dikkat çekmeyecek şekilde üstünde taşıyabileceği beş adet video kamera kasetini almak şeklindeki somut olayda da koşulları bulunmadığı gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, B- 5237 sayılı TCY.nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35. maddesinin 145. maddesinden önce uygulanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.