Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2006/10547 · K. 2010/7605

5. Ceza Dairesi         2006/10547 E.  ,  2010/7605 K. "İçtihat Metni" Zimmet suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2005 gün ve 2005/295 Esas, 2005/367 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 14.03.2007 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı. Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı. Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Ayazören Tarım Kredi Kooperatifi müdürlüğüne vekalet eden yetkili memur olan sanığın 20.08.1996 tarihli ihtiyaç cetveliyle aynı tarih ve 133 numaralı borç senedini kooperatif ortaklarından müşteki Salim Tosun adına sahte olarak düzenleyip 416.625.000 TL.lik krediyi ondan habersiz çekip maledinmesi şeklindeki eyleminin, daha önce zimmet suçundan verilip kesinleşen Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.1999 gün ve 1997/203 Esas, 1999/40 sayılı kararına konu eylemlerinin teselsülü kapsamında değerlendirilerek, daha önce hükmolunan ceza ile incelemeye konu nitelikli zimmet suçundan verilecek ceza arasındaki farka hükmedilmek suretiyle lehe yasa karşılaştırmasının yapılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” biçimindeki düzenleme nedeniyle, sanığın zimmete konu eylemi sahte borç senedi düzenlemek suretiyle gerçekleştirildiği gözetilip olayda sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurularak, buna göre 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenip her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilerek hüküm kurulması gerektiği lüzumu, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle zimmet suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.