Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2006/11378 · K. 2010/8453
5. Ceza Dairesi 2006/11378 E. , 2010/8453 K. "İçtihat Metni" Zimmet, resmi evrakta sahtecilik, kamu kurumunu dolandırmak, görevi kötüye kullanmak ve görevi ihmal suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...’ün yapılan yargılanmaları sonunda; ...'ün zimmet, ...'in sahte evrak tanzimi ve kamu kurumunu dolandırmak, ...'ın ise görevi ihmal suçlarından mahkümiyetlerine, ...'ün görevi kötüye kullanmak, ...'ın görevi ihmal, görevi kötüye kullanmak ve ...'ın görevi ihmal eyleminden beraetlerine dair, Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/10/2005 gün ve 2003/138 Esas, 2005/135 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 11/10/2006 günlü tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar ..., ... ve ...’e isnat olunan görevi kötüye kullanmak ve görevi ihmal suçlarının tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 240 ve 230. maddelerinde öngörülen cezaların tür ve tutarına nazaran aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 02/07/2002 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE, Sanık ... hakkında zimmet ve ... hakkında sahte evrak tanzimi ve kamu kurumunu dolandırmak suçlarından kurulan hükümlere gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Sanık ...'ın Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Bartın il müdürü olarak görevli olup, il dışında resmi görevli olduğu günlerde ayrıca il içinde yapılan bir kısım kurum müsabakalarında da görevliymiş gibi görev belgeleri ve buna dayalı harcırah bordroları düzenleyerek kurum parasını sahte evraklarla çekerek kurumu dolandırdığı iddia edilen eyleminde, sanığın kurumun il müdürü, aynı zamanda ita amiri olup, kurumun il düzeyindeki en üst temsilcisi olarak kurum parası üzerinde koruma ve gözetim yetki ve sorumluluğunun bulunması nedeniyle, sahte evraklarla kurum parasını mal edinme şeklinde mahkemece de oluşumu kabul edilen eyleminin müteselsil nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK.nun zimmete ilişkin hükümleri ve 212. maddesi de irdelenip sonucuna göre lehe yasa belirlendikten sonra karar verilmesi yerine yazılı şekilde sahtecilik ve kamu kurumunu dolandırmak olarak iki ayrı suçtan hüküm kurulması, 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca sanık ... hakkında zimmet suçundan lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması lüzumu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.