Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2006/13809 · K. 2010/1963

6. Ceza Dairesi         2006/13809 E.  ,  2010/1963 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Kamu kurumu niteliğindeki okuldan yapılan hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCY’nın 142/1. maddesinin (a) bendine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi, 3-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, Kamu kurumu niteliğindeki okulun müdür odasının, kapı kilidi kırılmak suretiyle hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-a maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan yasanın 116/2. maddesinde belirtilen işyeri dokunulmazlığını bozma ve adı geçen yasanın 152/1-a. Maddesindeki kamu malına zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması; 4-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522/1, 81/2-3. maddeleri ile 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-a; 116/2; 152/1-a. maddeleri ile ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulama yapılması suretiyle, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, uygulamaya göre sanık yararına olan yasanın gözetilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, Üst C Savcısının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.