Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2006/17360 · K. 2010/4313

6. Ceza Dairesi         2006/17360 E.  ,  2010/4313 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının tespiti ile yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK.nun 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile değişik 150/3 ve 26.12.2006 tarihli Ceza Genel Kurulu’nun 2006/8-317 E. ve 2006/319 sayılı Kararına göre, daha önce üst sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçlarda sanıklar için zorunlu müdafi atanması öngörülmüş iken, değişiklikten sonra bu zorunluluk alt sınırı 5 yıl ve daha fazla ceza gerektiren suçlardan yargılanan sanıklarla sınırlandırıldığı ve yargılama yasalarına ilişkin hükümlerin derhal uygulanacağı gözetildiğinde, tebliğnamedeki 1 no' lu bozma isteyen düşünce benimsenmemiş, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kollukça düzenlenen 23.01.2006 günlü tutanakta adresin 2 katlı mesken olduğu, üst katta sanığın ikamet ettiği, alt katta ise kiracıların oturduğu, çeşitli tarihlerde kiracıların girip çıktığı, kiracılar çok sık değiştiğinden tutanak tarihinde kimin oturduğunun tespit edilemediği bildirildiğine göre, tutanak tutulan yerin sanığın ikameti mi yoksa kiracıların bulunduğu mesken mi olduğu, gerekirse sanıktan kiraya ilişkin kira sözleşmesi veya yazılı belge sunması için süre verildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.