Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2006/20001 · K. 2010/9869

6. Ceza Dairesi         2006/20001 E.  ,  2010/9869 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın yakınanın kullandığı ticari taksiye müşteri olarak bindiği,bir süre gittikten sonra aracı durdurup işi olduğunu beklemesini söylediği yakınana içinde uyutucu-uyuşturucu ilaç bulunan bisküvi ve çay ikram ederek ayrıldığı,geri gelip, gidelim dediği,ancak yakınanın uykusu geldiğinden direksiyon hakimiyetini kaybederek yol kenarında kamyonete çarparak durduğu,bunun üzerine sanığın yakınanı arka koltuğa oturtup aracı kendisinin kullandığı,sanığın bu şekilde bir süre araçla dolaştığı ve sonrasında yakınanı kolluk görevlilerinin bulduğu,otonun dört kapısının açık,teyp yerinin boş ve yakınanın 215.00 TL parası ve cep telefonunun olmadığının anlaşılması karşısında:eylemin 765 sayılı TCY'nın 499.maddesinin 1.fıkrasının 2.cümlesine uyan yağma suçunu,5237 sayılı TCY'nın 148/1.maddesine uyan yağma suçu yanında 109/2,109/3-f.maddelerine uyan özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, 5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden,sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına ''53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine ’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.