Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2006/21605 · K. 2010/14279
6. Ceza Dairesi 2006/21605 E. , 2010/14279 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan ve yanlış uygulamalar sonucu cezası 2 yılın altına düşen sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağı ve eylemin 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde düzenlenen 10 yıllık zamanaşımına tabi suçu oluşturduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede; Kolluk tarafından düzenlenen 8.11.2002 günlü “görgü ve tespit tutanağı”; yakınanın aynı tarihli kolluk anlatımı; olay yerinde yapılan keşif sonrası düzenlenen 28.6.2005 günlü bilirkişi ...’nın düzenlediği rapor ile tüm dosya içeriğine göre; sanığın olay günü saat 18.10 ile teravih namazı bitimi arasındaki bir zamanda, yakınanın ikinci katta bulunan evinin kapısının yanındaki ahşaptan yapılmış pencere pervazını sert bir cisimle zorlayıp, kilit hizasından kırmak suretiyle açıp içeriden 200 milyon lira para çaldığının anlaşılması karşısında; a)Eylemin, genel hayat tecrübelerine ve bilirkişi raporuna göre sağlam olduğu anlaşılan ahşap pervazın kırılarak gerçekleştirildiği ve 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, sağlam olmayan camın kırıldığı kabul edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması; b)Kabule göre de, olay günü güneşin 16.31’de battığı, buna göre gecenin 765 sayılı TCY.nın 502. maddesi uyarınca saat 17.31 de başladığı ve eylemin gece sayılan zaman diliminde işlendiği gözetilip anılan yasanın 492/1. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmemesi; Sanığın adli sicil kaydında yer alan Of Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.1997 gün 87-188 sayılı, hırsızlık suçundan verilip 16.4.1998 tarihinde infaz edilmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas oluşturduğu düşünülerek hükmolunan cezanın 765 sayılı TCY.nın 81/2. maddesiyle artırılması gerektiği ve aynı yasının 522/son maddesi uyarınca da değer azlığı nedeniyle anılan maddenin lehe hükümlerinden yararlanamayacağının gözetilmemesi; 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı Yasa uyarınca sanığa verilmesi gerekli ceza miktarı, uygulanacak yasa maddeleri, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, 765 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu kabul edilip yazılı biçimde hüküm kurulması, anılan Yasalar ayrı ayrı somut olaya uygulandığında, eksik biçimde hükmolunan sonuç cezanın sanık yararına olması ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA 22.09.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.