Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2006/22814 · K. 2010/15135

6. Ceza Dairesi         2006/22814 E.  ,  2010/15135 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların suç tarihinde saat 05.30 sıralarında yakınan ...’na ait evin penceresinden uzanarak pantolonunu, içindeki 85 TL. para ve cep telefonu ile birlikte aldığı sırada yakınanın fark ederek bağırması üzerine sanıkların eşyalar ile birlikte araçlarına binerek kaçtıkları, bunun üzerine yakınan ile kardeşi ...’ın sanıkları gittikleri yöne doğru takip ederek yolda kesintisiz takibe başladıkları, sanıkların araçla seyir ettikleri sırada yakınana ait pantolonu aracın camından dışarı attıklarını görmelerine rağmen sanıkları yakalayabilmek için yakınanın aracıyla durmayarak takibe devam ettiği, tren yolunun bariyerle kapatılması üzerine geri gelirken arkalarında bulunan kamyona çarpmaları sonucunda duran sanıkları yakalamaya çalışan yakınan ...’ın sanık ... tarafından basit tıbbi müdahale ile tedavi edilecek şekilde bıçakla yaralandığı, sanıklar ile yakınanların aşamalardaki beyanları ile tüm dosya kapsamından sanıkların hırsızlık eyleminden sonra yer ve zaman birliği içersinde kesintisiz takip sonucunda kendilerini yakalamak isteyen yakınanlardan kurtulmak ve yakınan ...’a ait eşyaları da götürebilmek için yakınan ...’ı bıçakla yaralamak suretiyle hırsızlık eylemlerini yağmaya dönüştürdüklerinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir. 5237 sayılı TCK.nun 149/1-(a) ve (c) bentleri ile yapılan uygulama da temel ceza belirlenirken aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılmaması ve 5237 sayılı Yasanın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanıklar hakkındaki usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.