Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2006/2645 · K. 2010/1998

5. Ceza Dairesi         2006/2645 E.  ,  2010/1998 K. "İçtihat Metni" Irza geçmek suçlarından sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'un atılı suçtan ve sanık ...'ın eyleminin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmak olarak kabulüyle mahkümiyetlerine dair, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.06.2005 gün ve 2001/194 Esas, 2005/170 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanık ...'ın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında yer aldığı, şikayete bağlı bulunan bu suçtan dolayı suç tarihinde 16 yaşında olan mağdurenin hazırlık soruşturması sırasında sanıktan şikayetçi olmadığı ve bunun bir kovuşturma şartı olduğu anlaşıldığından, aynı Yasanın 73. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi lüzumu, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sözkonusu kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle DÜŞMESİNE, Sanık ... hakkında ırza geçmek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise; Cinsel istismar eylemi neticesinde 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınmaması karşı temyiz olmadığından ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilerek hüküm kurulmaması sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Delillerle Iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkümiyet hükmünün ONANMASINA, 10.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.