Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2006/957 · K. 2010/640
5. Ceza Dairesi 2006/957 E. , 2010/640 K. "İçtihat Metni" Sarkıntılık ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan beraetine dair, İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2005 gün ve 2004/1370 Esas, 2005/537 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Saldırgan sarhoşluk suçundan verilen hükmün incelenmesinde; Sanığa yüklenen saldırgan sarhoşluk suçuna 765 sayılı Yasanın 572/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı kanunun 102/5 ve 104/2. maddelerinde belirlenen üç yıllık asli ve ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Sarkıntılık suçundan kurulan beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; Sanığa suç atması için bir neden bulunmayan mağdurenin beyanına, doktor raporuna ve dosya içeriğine göre alkollü olan sanığın otobüs durağında arkadaşını beklemekte olan mağdureye önce edep ve iffetini rencide eden sözler söyledikten sonra kalçasını tutup sıktığı ve elini omuzuna koyduğu anlaşıldığı halde oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle beraet kararı verilmesinde isabet bulunmadığı gibi sabit olan eyleminin 765 sayılı Yasanın 421/2. maddesindeki sarkıntılık ve bedensel temas içermesi nedeniyle de sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 102/1. maddesine uyan basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu, 5560 sayılı Yasadan önce suçun işlenmesi sebebiyle uzlaşmaya tabi ve öngörülen cezanın tür ve miktarı ile 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi hükmüne nazaran yargılama görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek aynı Yasanın geçici 1. maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi lüzumu, Bozmayı gerektirmiş ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.