Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2007/12745 · K. 2010/9679

5. Ceza Dairesi         2007/12745 E.  ,  2010/9679 K. "İçtihat Metni" Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma, rızaen cinsi münasebette bulunma, bu suçlara iştirak ve evlenme vaadiyle kızlık bozma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'un bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; ..., ... ve ... haklarında mağdure ...'ye yönelik olarak rızaen cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirakten açılan davaların şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, alıkoyma suçundan beraetlerine, sanık ...'ın ise mağdure ...'ya yönelik olarak evlenme vaadiyle kızlık bozmaktan beraetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2006 gün ve 2005/477 Esas, 2006/99 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dosya Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelendi; Diğer mağdure ...'ye yönelik eylemlerden dolayı doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle katılan ...'in sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki davalara katılması mümkün olmadığı gibi mahkemece 14.05.2003 tarihinde, bu sanıklar yönünden verilen düşme ve erteleme kararlarını havi hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu itibarla mahkemenin adı geçen sanıklar hakkında bozma sonrasında yeniden kurduğu hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından katılan vekilinin sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Evlenme vaadiyle kızlık bozma suçu için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 17.01.2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.