Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2007/18082 · K. 2010/21163

6. Ceza Dairesi         2007/18082 E.  ,  2010/21163 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Hükümlü ... ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Hükümlü ... ...’ın hükümlü bulunduğu Isparta Kapalı Cezaevi idaresi aracılığıyla gönderdiği, 06.10.2010 tarihli dilekçesi ile temyiz başvurusundan vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın inceleme yapılmaksızın Mahkemesine iadesinin sağlanması için Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, II- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. İnceleme konusu karara gelince; 1- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece vakti saat 23.30 sıralarında yakınana ait işyerinin apartman giriş kapısını diğer hükümlü ... ...’ın tornavida ile açıp işyerinin kapısını da pense ile kırıp, içeri giren açarak hırsızlık yapan hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4. 119/1-c ve 151/1.maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, 2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522(pek fahiş), 81/2.maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b,143/1,53, 116/2-4, 119/1-c, 53, 151/1, (53) maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar vermek suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar vermek suçları bakımından 5237 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’in temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 24.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.