Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2007/21150 · K. 2012/7266

6. Ceza Dairesi         2007/21150 E.  ,  2012/7266 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların önceden kasıtlı suçtan hükümlülüklerinin bulunması nedeniyle, mala zarar verme suçu ile yakınan ...'e yönelik hırsızlık eyleminde 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Sanıkların, halı sahada maç yapan yakınan ...’e ait araç içerisinde arka koltukta bulunan çanta içerisindeki eşofman takımı, kazak, 10 TL para ve cep telefonu ile aynı araçta hırka içerisine sarılı olan ve yakınan ...’a ait bulunan kol saati, cep telefonu ve cüzdanını aldıklarının anlaşılması karşısında; eşyaların iki ayrı kişiye ait olduğunu bilebilecek durumda oldukları düşünülüp yakınanlar sayısınca hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasten işlemiş oldukları suç nedeniyle mahkum olan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, hapis cezalarına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin bölümden “müteselsilen” sözcüğü çıkarılıp yerine, “sebep oldukları tutar kadar ayrı ayrı” ifadesinin yazılması suretiyle diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.