Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2007/22351 · K. 2010/1812

6. Ceza Dairesi         2007/22351 E.  ,  2010/1812 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık ve mala zarar vermek HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosyadaki nüfus kayıt örneğine göre 5.11.1988 doğumlu olan sanığın 7.2.2007 tarihli oturumda on sekiz yaşını doldurduğunun anlaşılması karşısında: tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiş, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık olmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmüştür. Ancak; 1-5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden,5237 sayılı TCY’nın 145. maddesiyle indirim yapılması, 2-Yakınanın 30.1.2006 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçundan düşme yerine yazılı biçimde hükümlülük kararı verilmesi, 3- Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, 4- Mahkemece 19.4.2007 tarihli oturumda yakınanın suça konu eşyaların veya karşılığının kendisine teslimi halinde uzlaşabileceğini belirtmesine karşın, sanığın suçlamaları kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanmadığı gerekçesiyle uzlaşma hükümleri uygulanmamış ise de: sanığa 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesindeki uzlaşma hükümlerinin anlam ve sonuçları hatırlatılmadan, suçtan zarar gören yakınanın zararlarını giderip gidermeyeceği sorularak, zararı giderme olanağı tanınmadan, sanık hakkında anılan maddenin uygulanmayacağına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.