Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2007/22834 · K. 2012/2898

6. Ceza Dairesi         2007/22834 E.  ,  2012/2898 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağmaya teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... ...'nın adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suçun gece , iş yerinde ve silahla işlenmiş olması nedeniyle eylemin 5237 sayılı TCK’nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) ve (h) bendinin yanı sıra (a) bendine de aykırı şekilde işlendiğinin gözetilmemesi , 2-Sanığın gece 00.20 sıralarında elinde silahtan sayılan demirle işyerine gelerek mağdurlardan 20 TL. para isteyip kendilerinin üzerlerini aradığı, mağdur ...'ün üzerinden cep telefonunu aldığı ve yakınanın taksitlerini ödeyemediğini söyleyerek cep telefonunu istemesi üzerine sanığın telefonu kendisine geri verip 'yarın bana 50 TL. para vereceksin, yoksa bu dükkanı başına yıkarım' şeklinde mağdur ...'ü tehdit ettiği, olay sırasında ayrıca bu yakınanın montunu alan sanığın, yağma eylemini tamamladığı halde suçun kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi, 3-Gece çalıştığı iş yerinde mağdur ...'ün montunu ve cep telefonunu yağmalayan sanığın olay sırasında mağdurdan aldığı cep telefonunu iade ettiğinin anlaşılması karşısında mağdura kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 4-5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif "ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaylarda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.