Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2007/3305 · K. 2007/4681

1. Hukuk Dairesi         2007/3305 E.  ,  2007/4681 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 13/12/2006 Taraflar arasında görülen davada; Davacı,davalı tarafa ait Ş..Apartmanına ait atık su kanalının İSKİ yönetmelik ve şartnamelerine aykırı döşenmesinden dolayı tıkanıp taşarak, kendi apartmanlarındaki çekişme konusu daireye su basmacı sonucu zarar verdiği,gerek yaydığı koku ile rahatsızlık verdiğini gerekse sağlığa zararlı ortam oluşturduğunu ileri sürüp,yönetmelik ve şartnameye uygun olarak kanalizasyonun davalı kat maliklerince yapılmasını  istemiştir. Davalılar, davanın  reddi gerektiğini savunmuşlardır. Mahkemece,davanın kabulüne dair verilen karar Dairece“...Zararın giderimi konusunda yazılı olduğu üzere hüküm kurulmasının doğru olduğu ancak davalı H..’nin davadan önce ölmesi nedeniyle buna yönelik davanın reddinin gerektiği ..”gerekçesi ile bozulmuş,mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı S.. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi .. .. raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Dava, komşuluk hukukuna dayalı tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece, hükümüne uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde hüküm kurulmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bilindiği üzere tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşma Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.