Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2007/3440 · K. 2007/4261

1. Hukuk Dairesi         2007/3440 E.  ,  2007/4261 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 14/11/2006 Taraflar arasında görülen davada; Davacı,davalı adına kayıtlı bulunan ..ada .. parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp hakem sıfatıyla yargılama yapılarak tapu kaydının iptaline ve muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir. Davalı,dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda yapılan imar uygulamasının onaylanma aşamasında olduğunu savunmuştur. Mahkemece hakem sıfatıyla,çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu,yıkımın fahiş zarar doğuracağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karara,davacı tarafından süresinde itiraz edilmiş olmakla,tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.                                                                                                                -                                                                   -KARAR- Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve muhtesatın yıkımı isteğine ilişkindir. Mahkemece, hakem sıfatıyla yargılama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bilindiği üzere; yürürlükte bulunan 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişikliğe uğramış, yeni düzenleme ile “taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik” çekişmeler hakemin görev alanından çıkartılmıştır. Somut olayda uyuşmazlığın taşınmazın aynına yönelik olduğu tartışmasızdır. Öte yandan görev kuralları kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece yargılama devam ettikçe re’sen (kendiliğinden) dikkate alınması zorunludur. Yeni yasal düzenlemenin eldeki dava bakımından göz önünde bulundurulmasının gerektiği tartışmasızdır. Hal böyle olunca, davanın, genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüne, hükmün H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.