Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2007/4092 · K. 2007/4033

(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4092 E.  ,  2007/4033 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve ZMM sigortacısı oldukları aracın kayarak askeri tel örgü ve beton direklere çarpması sonucu 780.15 YTL hazine zararına sebebiyet verdiğini belirterek, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili, sigortalının kusuru oranında ve 2.750.00 YTL poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, davadan önce temerrüde düşürülmediklerinden dava tarihi itibariyle faize hükmedilmesini istemiştir. Diğer davalılar, duruşmaya gelmemişler ve cevap vermemişlerdir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi, raporuna göre, davanın kısmen kabulüne 654.19 YTL tazminatın, davalı Ak sigorta A.Ş.'nin poliçe limiti ile sınırlı olarak dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile diğer davalılardan ise kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekilinin temyizi kısmen red kararının doğru olmadığına ilişkindir. 7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.090.00 YTL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE 3.12.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.