Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2007/5490 · K. 2010/82

11. Ceza Dairesi         2007/5490 E.  ,  2010/82 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Emniyeti suistimal HÜKÜM : 765 Sayılı TCK'nun 508/ 1, 522. md. 1 ay 10 gün hapis ve 72 YTL a.p.c. Şikâyetçiden alacağına karşılık telefonu iade etmediği yolundaki savunmasına, aşamalardaki çelişkili beyanları ile alacağın sebebini izah edememesi gözetildiğinde itibar edilmesi mümkün bulunmayan sanığın, bir yıldır yakın bir işyerinde çalışması nedeni ile tanıdığı şikâyetçiden önce kendi sim kartı ile mesaj çekmek için alıp, sim kartını taktıktan sonra ise bloke olduğunu söyleyip kartın şifresini yakın bir işyerinden kırdıracağı bahanesi ile aldığı bir daha da getirmemek şeklindeki sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, aynı nevi suçtan mükerrir olan sanık hakkında özel tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin ve 765 sayılı TCK. nun 522/son maddesi uyarınca hafif ve pek hafif değer nedeniyle cezasından indirim yapılmayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, 765 sayılı TCK.nu açıkça sanık lehine olduğundan lehe yasa belirlemesinde 5252 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/3. maddesi uyarınca uygulamalı karşılaştırma yapılmaması ise sonucu etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın eyleminin dolandırıcılık olarak kabul olunan vasfı itibari ile uzlaşma hükümlerinin uygulanması mümkün bulunmadığından tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan dolayı kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı indirici sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya içeriğine göre 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.