Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2007/7019 · K. 2007/7576

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7019 E.  ,  2007/7576 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.10.2003 gününde verilen dilekçe ile mera ve yaylak niteliğindeki taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: \_K A R A R\_ Davacı Hazine vekili 15.10.2003 tarihli dilekçesiyle 2001/553-2003/312 sayılı dosyada davalı ... aleyhine açılıp sıfat yönünden reddedilen dosyaya dayanıp ve 29.09.2003 tarihli idari tutanakta belirlenmiş olduğu nedeniyle davalının Medeni Kanunun 715. maddesine göre hazineye ait taşınmaza ev ve bahçe yapmak suretiyle müdahalesinin önlenmesini ve yapıların kal'ini istemiştir. Davalı vekili davalının Üçkuyu köy halkından olup 1976 tarihli tapulama tutanakları sonucu tapulama harici bırakılan köye ait yayladan istifade amacıyla atalarından kalan basit taşınmazı tamir edip yaz aylarında geçici olarak kullandığını beyan ile davanın esastan reddini savunmuştur. Mahkemece keşfen yapılan inceleme sonucu kadim yayla niteliği sabit olan taşınmazla ilgili davanın kabulüne davalının Üçkuyu Köyü Büyükçınar Mevkisindeki kadastro harici bırakılan yayla cinsli taşınmaza ev ve bahçe yapmak suretiyle keşif krokisinde belirtilen toplam 184 m2 yere yönelik müdahalesinin önlenmesine ve bu yer içindeki yapıların ve eklentilerin kal'ine karar verilmiştir. Davalı vekili kararı temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2- Ancak, 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre; yaylak, çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Yasanın 4. maddesi hükmünce de, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylanın özel mülkiyete geçirilmesi ve amacı dışında kullanılması olanaklı değildir. Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy ve belediyeye aittir. O köy veya beldeyi köy yada belde insanlarından ayrı düşünmek mera, yaylak ve kışlaklardan yararlanmalarını yasaklamak mümkün değildir. Esasen bu konuda yasal düzenlemeler yapılmış, Mera Kanununun 4.maddesinde kullanım hakkı köy yada belediye halkına tanınmış, 20.maddede ise, yaylaklardan kullanımın kullanma amacına uygun yapılar meydana getirilerek sürdürülmesine izin verilmiştir. Tamamı 46 m2 ibaret olan yayla evi niteliğindeki yapı bilirkişi tarafından basit yapı olarak saptandığına, yasa o köy halkından olan kişiye yayladan barınma imkanı da tanıdığına, barınmanın ise ancak yaylada iskan etmeye yeterli ve elverişli bir bina ile sürdürülebileceğine göre davalının yayladan yararlanma olanaklarını ortadan kaldırır şekilde basit nitelikteki davalının yayla evine elatmanın önlenmesine ve bu yapının kal'ine karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece davacının elatmanın önlenmesi ve kal istemlerinin reddi yerine bu talepler de hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır. SONUÇ: Yukarıda 1 bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.06.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.