Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2007/8310 · K. 2007/10469

(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/8310 E.  ,  2007/10469 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan..., ... ve ........ vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacının iş kazası sonucu oluşan beden gücük kaybı nedeniyle uğramış olduğu maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Davacının maddi zararının belirlenmesinde, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamının esas alınacağı açıktır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net gelire tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontalama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontaya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonra da bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı yerleşmiş uygulamadır.Somut olayda ise; davacının pasif dönem zararı hesaplanmadan maddi tazminat miktarı bulunmuştur. Her ne kadar bu şekilde yapılan hesap raporuna dayalı maddi tazminat miktarı belirlemesi yönteme uygun değil ise de; davacının hesap raporuna esas alınan ücreti asgari ücret olduğundan aktif döneme göre hesaplanan tavan zararının 37.088.-YTL. olup, bağlanan gelirin en son peşin sermaye değerini bildiren yazı gereğince bu miktarın 91.981.-YTL. olduğu, pasif dönem zarar hesabı yapılsa dahi tavan zararın SSK. peşin sermaye değerinin altında kalacağı bu halde dahi gerçek zararının karşılanacağı anlaşıldığından maddi hesap raporunda pasif dönem zarar hesabı yapılmadan tavan zararın belirlenmesi bozma nedeni yapılmamışsada davacı, 25.06.2001 günlü ek dava dilekçesi ile 2.500.-YTL. manevi tazminat istemiştir. Bu dava dosyası ile birleştirilen bu talebinde davacının faiz istemi olmaksızın talepde bulunduğu sabittir. Bu halde mahkemenin HUMK.'nun 74.maddesinde yazılı "talepden fazlaya hüküm verilemez" kuralına aykırı olarak hükmedilen manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle: Hüküm fıkrasının 3.bendinde yazılı olan "olay tarihi olan 26.06.1991 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte" bölümünün silinerek hükümden çıkartılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 02.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.