Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2007/9074 · K. 2007/13487

(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9074 E.  ,  2007/13487 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı, davalının işlettiği açık otoparka otopark fişi almak suretiyle park ettiği aracının bagajına daha güvenli olduğunu düşünerek el çantasını koyduğunu, 1 saat sonra geldiklerinde aracın arka camı kırılıp bagajdan el çantasının alınmış olduğunu gördüklerini, otopark görevlisinin çantayla kaçan birisini gördüğünü ancak yakalayamadığını söylediğini,durumu polise bildirdiklerini, çantanın içinde kredi kartlarının olduğunu ve iptal edilene kadar kullanıldığını, bunun bir kısmının ödemek zorunda kaldığını, çantasında mevcut olan eşyalarla birlikte toplam 4.227,00 YTL zararı olduğunu ileri sürerek olay tarihinden faizi ile ödetilmesini istemiştir. Davalı, otoparkın açık otopark olup güvenlik garantisi verilmediğini, araç sahiplerinden anahtar alınmadığını, alınan ücretin işgaliye bedeli olup otopark fişi üzerinde “otoparkta oluşabilecek zararlardan sorumlu olmadıkları“ şerhinin olduğunu, istenen bedellerin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, otopark fişinde işgaliye bedeli ibaresinin olduğuna, şirketin zarardan sorumlu tutulamayacağına, davacının aracı bırakırken içinde hangi eşyaların olduğunu bildirmediğine ve davalının emanetçi sıfatının olmadığına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Davacı aracının, dosyada mevcut otopark fişi ile davalının açık otoparkına bırakıldığı sabittir. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile otopark görevlisinin beyanından, olay günü araç camının kırılarak içinden el çantasının çalındığı anlaşılmaktadır.Davalı her ne kadar otopark fişi üzerinde oluşabilecek zararlardan sorumlu olmayacakları şerhinin olduğunu bildirerek zarardan sorumlu olmadıklarını ileri sürmüş ise de; bu şerhin olması davalının otoparkına park edilen aracların, yapılan park nedeniyle davalının güvenle saklama ve özen borcunu ortadan kaldırması için yeterli bir durum değildir. Davalı işyeri sahibi, kendisine güvenerek gelen müşterilerini her türlü tehlikeye karşı korumak üzere gerekli güvenlik önlemlerini almak zorunda olup, bunu yapmadığı takdirde meydana gelen zarardan sorumludur. Ancak, davacı da, açık otoparka park ettiği aracının içine park etmenin amacını aşar tarzda para, kredi kartları ve kıymetli eşyalarının bulunduğu çantayı bırakmakla kendisi de zararın oluşmasına katkıda bulunmuştur. Hal böyle olunca, davacı da zarardan BK. 96 maddesi uyarınca sorumludur. Ne var ki BK. 98 maddesi delaletiyle aynı yasanın 44. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre, zarara uğrayan zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlarla zararı meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödenmesinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise hakim tazminat miktarını hafifletebilir. Bu durum karşısında davaya konu olayda BK. 44. maddesinin uygulanması açısından olayın somutlaştırılması davacının açıklamaları ve kanıtları ile birlikte davalının karşı görüş ve kanıtları değerlendirilerek olayın özelliği netleştirilip BK. 44 maddesi uygulanmasına etki yapacak subjektif nedenler belirlenip hasıl olacak sonuca uygun olarak hak ve nesafet kuralları nazara alınıp bir karar verilmelidir. Mahkemece, olayda müterafik kusur olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereği temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.