Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2007/9174 · K. 2010/2814

6. Ceza Dairesi         2007/9174 E.  ,  2010/2814 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının tespiti ile yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 ve 765 sayılı Yasalara göre uygulama ve sonuçlarının yasal dayanakları ile birlikte hükmün gerekçe bölümünde gösterilerek sanık yararına olan Yasanın saptanması böylece 765 sayılı Türk Ceza Yasasına göre uygulamanın hükmün gerekçesinde açıklanması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, 2- Sanığın adli sicil kaydında infaz edilen özel tekerrüre ilişkin bir hükümlülük kaydı bulunmadığına göre, hangi hükümlülüğün 765 Sayılı TCK.'nun 522/son hükmünün uygulanmasını olanaklı hale getirdiğinin hükmün gerekçesinde gösterilmemesi, 3- Kabul ve uygulamaya göre de ; a)-5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması, b)- 5252 sayılı TCY’nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan Yasanın somut olaya önceki ve sonraki yasaların bir bütün halinde uygulanması suretiyle belirleneceğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, maddesine uyan hırsızlık, 116/1-4 maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesine uyan zarar verme suçlarını oluşturduğunun gözetilmemesi, c)-Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan hapis hali sona erinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.