Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2007/9825 · K. 2007/11304

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9825 E.  ,  2007/11304 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.5.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 8.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacı, dava konusu taşınmazların kadastro tespiti sırasında arsa vasfı ile Hazine adına tescil edildiğini, tapuların iptali ile köy meydanı ve eyrek yeri niteliği ile kamu hizmet malı olarak köy tüzel kişiliği adına tescilini istemiş, davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapularının iptali ile davacı köy tüzel kişiliği adına köy hizmet malı olarak tesciline karar verilmiştir. 1-Davaya konu taşınmazlardan 146 Ada 1, 147 Ada 1 ve 130 Ada 1parsel numaralı olanların kapsadıkları alanlar itibariyle eyrek yeri olarak kullanılabilecek boyutta olup, yerel bilirkişi ve tanık sözleriyle bu nitelikte kullandıkları da açıklandığına göre bu taşınmazlar hakkındaki davanın kabulünde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. 2-Davalı Hazine vekilinin 144 Ada 1 ve 102 Ada 11 numaralı parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Bu parsellerden ilki 11143 metrekare, diğeri de 9144 metrekare yüzölçümündedir. Uygulamada kabul gören tanımıyla eyrek yeri; köy hayvanlarının meraya gidiş ve dönüşlerinde toplandıkları ya da otlatma ve sulama sonrası dinlendirildiği yerler olarak kabul edilmektedir. Kadimden beri yukarıda tanımlanan biçimde kullanıla gelen bu araziler orta malı türünden sayılırlar. Açıklandığı üzere bir köye ait hayvan sürüsünün toparlanma ve dinlendirme yeri olarak kullanılan eyrek yerleri hayvanların topluca bulundukları alan olduğundan, daha küçük de olabilmekle beraber en fazla 3-5 dönüm yüzölçümündeki alanlardır. Davaya konu 144 Ada 1 parsel ve 102 Ada 11 parsel numaralı taşınmazlar eyrek yeri olarak kullanılacak miktardan çok daha geniş bulunmaktadırlar. Keşifte dinlenen yerel bilirkişiler bu taşınmazlar hakkında hayvanların sabahları toplandığı yer olarak açıklamaları yanında “köy boşluğu ve köy meydanı” olarak kullanıldığını da söylemişlerdir. Bu ifadeler karşısında davaya konu bu parsellerin ağırlıklı olarak köy meydanı ve köy boşluğu olarak kullanıla geldiğini kabul etmek gerekir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesi bu tür yerlerin Hazine adına tespit ve tescillerini öngörmüştür. Kadastro sırasında da bu düşünceden hareketle Hazine adına yazıldığı anlaşıldığına göre, temyize konu bu iki parsel hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, diğer parseller yanında bu parseller için de davanın kabulü doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 3.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.