Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2008/11592 · K. 2010/6253

6. Ceza Dairesi         2008/11592 E.  ,  2010/6253 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düşme Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık olmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suça konu aracın 8/9.11.2004 günü ... ... Mahallesi ... Caddesi ... Sitesi ... nolu binanın önünden direksiyon altındaki muhafaza kırılarak düz kontak yapılarak çalıştırılıp çalındığı,12.11.2004 günü ..., ... Mahallesi ... Cadde ... Sitesi önünde sanık ve yanında bulunan bir kişi tarafından iteklendiği sırada kollukça görülüp sanığın yakalandığı,sanık savunmasında aracın kapısı açık ve kontağın altındaki kutu kırık ,soketi çıkmış olup, sistemi bildiği için aracı düz kontak yaparak çalıştırdığını ,benzini bitince benzinliğe doğru aracı iteklerken yakalandığını savunması,yakınanın aracı olay günü akrabası olan ...'e emanet olarak verdiğini,çalındığı zaman kapılarının kilitli ve kapısında zorlama olduğuna ilişkin 21.6.2007 günlü anlatımı bulunmasına karşın,27.12.2007 tarihli oturumda araç akrabasında iken çalındığından kapıların kilitli olup olmadığından emin olmadığını da ifade ettiğinin anlaşılması karşısında: yakınanın anlatımları arasındaki çelişki giderilip, olaya dair bilgi ve görgüsü bulunduğu anlaşılan ... dinlenerek sonucuna göre eylemin 765 sayılı TCY'nın 493/1 veya 491/2.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden ,aynı Yasanın 494/1.maddesine uyan suçu oluşturduğu kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle yazılı biçimde düşme kararı verilmesi, 2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1 veya 491/2, 522/1, 55/3.maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b,31/3.maddelerinin, ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24.maddesindeki uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulamaya göre sanık yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 13.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.