Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2008/11946 · K. 2010/2570

11. Hukuk Dairesi         2008/11946 E.  ,  2010/2570 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.08.2008 tarih ve 2006/1050-2008/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı vergi dairesine 18.916,59 TL borcunun bulunduğunu, müvekkilinin ticari ilişkide bulunduğu dava dışı ... A.Ş.’nin ise vergi dairesi nezdinde bulunan KDV iadesi alacağının bulunduğunu, bu alacaktan müvekkilinin borcunun mahsubu yönünde vergi dairesine dilekçe verildiğini, bu mahsup işleminin yerine getirilmesi için vergi dairesinin davalı bankaya gönderdiği talimatın son ödeme tarihinde bankaya uluştığı halde talimat gereğinin bir gün sonra yapılması nedeniyle müvekkilinin gecikme zammı ödemek zorunda kaldığını ve davalı banka kusurlu olduğu için bu zararı tazmin etmesinin gerektiğinin ileri sürerek, 2.517,95 TL’nın davalıdan faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, vergi dairesince gönderilen mahsup talimatının borcun son ödeme günü olan 16.02.2004 tarihinde saat 17.30'da ulaştığını, ancak o günkü kötü hava koşulları nedeniyle sistem arızası yaşandığından talimat gereğinin zorunlu olarak bir gün gecikmeli yapılmasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı bankanın gerekli özen ve basireti göstermemesinden kaynaklanan davacı zararından sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.517,95 TL’nın davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 149.56 TL temyiz ilam harcın temyiz edenden alınmasına, 08.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.