Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2008/12408 · K. 2009/1385

1. Hukuk Dairesi         2008/12408 E.  ,  2009/1385 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : KUMLUCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ, TARİHİ : 15/07/2008 Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada; Davacı, kayden maliki bulunduğu 1456 parsel sayılı taşınmaza davalıların komşu  parsellerden taşkın sera yapmak suretiyle müdahale ettiklerini, komşuluk hukukuna aykırı yapılandıklarını ileri sürüp elatmanın önlenmesine, taşkın seraların yıkımına ve 1.500,00.-YTL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar A., İ.ve S.dava konusu taşınmaza müdahalelerinin bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır. Diğer davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir. Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza bir kısım davalıların komşu parsellerden taşkın sera yapmak suretiyle müdahale ettikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davacı ve davalılar A., İ.ve M. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR- Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda bulunmadığı halde, gerekçeli kararda davacının yargılama sırasında, dava konusu 1269 parseldeki malik olma sıfatı sona eren davalı Musa Dalgıç yönündeki talep ve davasının davalı husumet yokluğu ortadan kalkması nedeniyle reddine hükmedilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.02.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.