Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2008/13588 · K. 2010/9472

11. Hukuk Dairesi         2008/13588 E.  ,  2010/9472 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.07.2008 tarih ve 2007/44 - 2008/188 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.09.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin POLARİS ibareli marka tescillerinin bulunduğunu, Polaris markasının tanınmış bir marka olduğunu, Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde görülen bir dava sonucunda davalının başka bir markasının hükümsüzlüne karar verildiğini, davalı tarafın müvekkiline ait tanınmış markayı kendi ürünleri üzerinde kullanarak haksız kazanç elde ettiğini, tüketicilerin bu ürünleri müvekkilinin ürünü zannederek yanıldıklarını, davalının bu eyleminin her nasılsa marka tescillerine dayandığını iddia ettiğini ileri sürerek, davalının bu ürünleri satmasının, dağıtmasının, çoğaltılmasının ve stoklamasının durdurulmasını, dağıtılmış, çoğaltılmış stoklanmış ürünlere el konulmasını, davalı adına tescilli 2004 12502, 2004 12503, 1999 011172 nolu markaların hükümsüzlüğüne, markalar içersinde yer alan POLARİS ibaresinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2005/226 esas sayılı dosyası üzerinden verdiği kararın henüz kesinleşmediğini, kaldı ki, bu kararda sadece “ayak giysileri” bakımından POLARİS markasın tanınmış olduğuna hükmedildiğini, dava konusu markaların tescilli olduğu mal ve hizmetlerin aynı alt grupta yer almadığını, benzer sınıflara ilişkin olmadıklarını, TPE nezdinde POLARİS ibaresini taşıyan çok sayıda marka tescilinin bulunduğunu, POLARİS markasının ayak giysileri bakımından tanınmış olduğu kabul edilse bile, 556 sayılı KHK'nin 8/b maddesinin uygulama yeri bulunmadığı, aradan geçen uzun süreden sonra bu davanın açılmasını iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, zamanaşımı süresinin bu davada uygulanması gerektiği, POLARİS markasının olsa olsa müvekkilinin markasının tescilinden sonra tanınmış marka olabileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, dosya içerisinde bulunan Yargıtay 11. Hukuk Dairesi nin 13/05/2008 tarihli karar karşısında davacının POLARİS markasını 25.03 sınıfta yer alan ayak giysileri emtiası için tanınmış marka olduğu, bu hususun yeniden araştırılmasında fayda görülmediği, bu mahkeme kararı için davalı vekili tarafından yapılan yargılamanın iadesi talebine ilişin davanın sonucunun beklenmesi için olağan üstü kanun yolunun özelliği itibariyle gerekli olmadığı, davacıya ait markaların asli unsurunun POLARİS ibaresi olup, davalıya ait markalardan 2004 12502 ve 2004 12503 nolu markalarda da asli unsurun POLARİS ibaresi olduğu, 99 011172 nolu markada ise her ne kadar Hacanoğlu+şekil ibaresi de mevcut ise de, giyim eşyası üzerinde bu markaya göre ortalama tüketicide markayı taşıyan ürünlerin aynı şirket tarafından üretildiği, bu markanın POLARİS markasının sahibi olan şirketin yan ürününe ait bir marka olduğu yada her iki şirket arasında işletmesel bağ bulunduğu kanaati hasıl olacağı, davacının POLARİS markaları ile davalının POLARİS ibaresini taşıyan her üç markası arasında 556 sayılı KHK’nın 8- 1/b maddesi anlamında karıştırma ihtimalinin mevcut olduğu, öte yandan Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2005 /226 -613 karar sayılı kesinleşmiş ilamına göre, davacının POLARİS markası tanınmış bir marka olup 25/08/2000 tarihinden önce bu tanınmışlığın söz konusu olduğu davalı, 2000 yılında 2000/17943 kod numaralı markayı TPE nezdinde tescil ettirdiği, ancak mahkemece bu tescile ilişkin YİDK kararının 01/12/2005 tarihinde iptal edildiği, davacı ile aynı sektörde bulunan ve Ticaret Kanunu'nun 20. maddesi gereğince basiretli bir tacir gibi davranması gereken davalının, davacının POLARİS markasından 09/07/1999 tarihi itibariyle haberdar olmamasının düşünüleme- yeceği, bu nedenle davalının bu davada kötüniyetli olduğunun kabulünün gerektiği, bu nedenle 556 sayılı KHK’nin 42/1a maddesi karşısında 99 011172 nolu marka ile ilgili hükümsüzlük talebinin hak düşürücü süreye tabi olmadığı, diğer iki markanın ise tescil tarihi itibariyle hak düşürücü sürenin söz konusu olmadığı, ayrıca davacının POLARİS markasının ayak giysileri yönünden 25.08.2000 tarihinde tanınmış olduğuna dair kesin hüküm 011172 nolu markanın tescil başvurusu anında da tanınmış olduğunun kesin delili olmayabilir ise de, 8/1-b maddede yer alan karıştırma ihtimaline dayalı hükümsüzlük sebebi nedeniyle hükümsüzlük kararı verildiğinden, POLARİS markasının, belirtilen tarihte de tanınmış olup olmadığı hususu ile KHK'nin 8/4 maddesinin uygulama yeri bulunmadığı hususunun ayrıca araştırılmasına gerek görülmediği, davacıya ait 143840, 175021 ve 198379 nolu markaların deri ve benzeri malzemeden yapılmış mamuller ayakkabılar ve ayakkabı malzemeleri deri ve suni deriden mamul çanta, cüzdan, bavul, çorap, top, sigaralık, anahtarlık gibi emtialara ilişkin olarak tescil edildiği, bu emtiaların davalının 99 011172, 2004 12502, 2004 12503 nolu markalardaki emtialar ile çok büyük ölçüde benzer nitelikte olduğu, bir an için davacının POLARİS markası davalının ilk tescilin yapıldığı 09/07/1999 tarihinde tanınmış marka olmadığı yönündeki davalı savunması doğru olsa bile, POLARİS markası üzerinde davacının eskiye dayalı hak sahipliği ve tescili, tescil kapsamındaki ürünler ve hizmetin aynı yada benzer oluşu, ortalama bir tüketici nezdinde markaların bir bütün olarak bıraktıkları genel intiba karşısında davalıya ait markaların 556 sayılı KHK’nin 8/1b ve 42/1b maddeleri gereğince hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2004/12502, 2004/12503 ve 99/011172 nolu markaların hükümsüzlü- ğüne, ayrı ayrı TPE sicilinden terkinine, sair taleplerin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.