Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2008/14173 · K. 2010/5776

11. Hukuk Dairesi         2008/14173 E.  ,  2010/5776 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İzmir 2.Tüketici Mahkemesi’nce verilen 09.09.2008 tarih ve 2007/70-2008/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka hesabından bilgisi dışında internet bankacılığı yoluyla 4.000 YTL’nin üçüncü bir şahsın hesabına aktarıldığını, davalı bankanın zararının oluşumuna kusurlu hareketi ile sebebiyet verdiğini iddia ederek, 4,000 YTL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir Davalı vekili, müvekkili bankanın hata veya kusurunun mevcut olmadığını, bankanın internet şubesi güvenliğini en gelişmiş sistemlerle sağladığını, güvenli giriş programı olduğunu ve gerekli tüm tedbirleri aldığını, davacının güvenliğe dikkat etmeyerek şifresinin başkalarının eline geçmesine sebep olduğunu, davacının kendi kusuru sebebiyle uğradığı zarardan müvekkili bankanın sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının korumakla mükellef olduğu şifre ve parola bilgilerini yeterli güvenlik önlemlerini almayarak 3.kişiler tarafından ele geçirilmesine sebebiyet verdiğine yönelik delil bulunmadığı, bilgisayar kullanımında gerekli özeni gösterdiği ve alabileceği tüm güvenlik önlemlerini aldığı, herhangi bir kusurunun olmadığı, davalı bankanın internet bankacılığında "kimlik kanıtlama" yönelik mekanizmaları gerekli biçimde tesis edememesi neticesinde davacının zararının doğduğu, bankaların objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan kusurlarından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1)Dava, mevduat hesap sözleşmesinden kaynaklandığı iddia edilen alacağın tahsiline ilişkin olup, TTK. 4. maddesi hükmü uyarınca mutlak ticari davalardandır. Bu itibarla, mahkemece davanın genel mahkemelerde görülmesi gerektiği nazara alınarak, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, anılan husus nazara alınmadan uyuşmazlığın esasına girilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. 2)Bozma talep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.