Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2008/14755 · K. 2009/916

21. Hukuk Dairesi         2008/14755 E.  ,  2009/916 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 05/04/2007 Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (3. Kişi)   vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine  karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Uyuşmazlık, İ.İ.K'nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayalı 3.Kişinin istihkak davasına ilişkindir. Davaya konu  taşınır mallar 07.11.2006 tarihinde davacı şirkete ait  Halaskargazi cad.No:259 adresinde haczedilmiştir. İ.İ.K.'nun 97/a maddesi hükmünde öngörülen mülkiyet karinesi davacı  3.kişi  yararınadır. Bu yasal karinenin aksi davalı alacaklı  tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir. Dosya içeriğinde bulunan Ticaret Sicil Gazetelerinden,davacı ve borçlu şirketlerin borç doğumundan çok önce  çoğu aynı olan ortaklar tarafından,  farklı adreslerde kuruldukları ve ayrı tüzel kişiliklere sahip  oldukları, haciz adresinin  1998 yılından beri davacı 3.kişi şirkete ait olduğu, borçlu şirketin hiçbir tarihte  bu adreste faaliyette  bulunmadığı anlaşılmaktadır. Takip dayanağı çekteki ve takip talebindeki  A.İ. cad.No:30 N.adresi, borçlunun Ticaret Sicil Gazetesinde ilân edilen adreslerinden olup haciz uygulanan adresle  ile bir ilgisi bulunmamaktadır. Davalı alacaklı da,haciz adresinin ve hacizli malların  borçluya ait olduğu yolunda  herhangi bir delil sunamamıştır. Sadece davacı ve borçlu şirket ortaklarının hemen hemen aynı şahıslardan oluşması  davacı yararına olan karine aksinin ispatı için yeterli değildir. Bu durumda davalı alacaklı tarafından mülkiyet karinesinin aksi ispat edilemediğinden davacı 3.kişinin davasının kabulü gerekirken reddi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davacı 3.kişinin  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine,    27.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.