Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2008/17376 · K. 2011/21793

11. Ceza Dairesi         2008/17376 E.  ,  2011/21793 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Gerçeğe aykırı sağlık raporu düzenlemek HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 354/1, 72, 647 sayılı Yasanın 4, 5 ve 6. maddeleri gereğince 1530. YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine ilişkin. 1- 5237 sayılı TCK’nun 210. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye paralel olan 765 sayılı TCK’nun 354. maddesi, memur olmayan ya da özel yasalarına göre memur gibi cezalandırılmaları gerekmeyen doktor, eczacı veya sağlık memurunun resmî makamlara sunulmak üzere özel nitelikte sahte rapor düzenleyip vermesi ve verilen bu sahte raporların kullanılması suçlarını tanımlayıp yaptırıma bağlamıştır. Memur olan ya da özel yasasına göre memur sayılan doktor, eczacı veya sağlık memurunun resmî görev ve yetkisini kötüye kullanarak sahte rapor düzenlemesi eylemleri, bu maddelerin kapsamına girmeyecek olup, suç tarihinde devlet hastanesinde doktor olarak görev yapan sanığın, Canan Kaplan isimli kişiye “Retrobulber Neoit” hastalığı teşhisi koyarak, tanıya yönelik muayene metotlarına bakılmaksızın 04.07.2003 gün ve 1703 sayılı fenne uygun olmayan sağlık raporu verdiği, keza sanığın aynı kişiye 18.08.2003 tarihinde 3894 sayılı sevk kâğıdına istinaden ayakta yapılan muayene sonunda “Retrobulber Neoit” tanısı koyup, bu hastalığın tedavisinde istirahatın yeri olmadığı halde 20 gün rapor verdiği, böylece gerçeğe aykırı sağlık raporu düzenlemek suçunu işlediğinin iddia ve kabul edilmesine göre; eylemin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nun 339 (5237 sayılı TCK’nun 204/2) maddesinde yazılı “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; a) 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın tüm hükümleri ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek denetime olanak vermeyecek şekilde soyut ifadelerle yazılı şekilde hüküm kurulması, b) Sanığın, 04.07.2003 tarihli raporun bitiminde hastayı yeniden muayene ederek 18.08.2003 tarihli raporu düzenlemesi nedeniyle eyleminin teselsül ettiğinin gözetilmemesi, c)765 sayılı TCK’nun 354/1. maddesinde, adli para cezası yanında altı ydan iki yıla kadar hapis cezası öngörülmesine karşın, temel cezanın 3 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, d) Hüküm tarihinde yürürlükte olmayan 647 sayılı Yasanın 5/5. maddesi ile yasal süresinde ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanmasına hükmedilmesi yasaya aykırı, e) 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.