Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2008/18010 · K. 2009/1697

21. Hukuk Dairesi         2008/18010 E.  ,  2009/1697 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi  :  Ankara 6.İş Mahkemesi Tarih   :  01.07.2008 Davacılar murisin, meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi  ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 77.787.80TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, manevi tazminatın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.02.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat S.A. ile karşı taraf vekili Avukat E.K. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava 15.05.2005 tarihinde meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise, ölen işçinin meslek hastalığı sonucu sürekli %85,30 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle manevi tazminat istemli olarak açtığı davada yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçılarının davaya devam edilerek hüküm altına alınan manevi tazminatın mirasçı olan davacılar tarafından alındığı, ölen kişi tarafından açılmış olsa dahi acının miras yoluyla geçmesinin söz konusu olamayacağı, anılan davada alınan manevi tazminatın davacıların acılarının karşılığı olup manevi tazminat talebinin yeniden dava konusu yapılamayacağından bahisle davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş ve bu karar taraflarca süresinde temyiz edilmiştir. Davacılar murisinin ölümünün meslek hastalığından kaynaklandığı ve sigortalının meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle dava açtıktan sonra ölümü üzerine bu davanın mirasçıları tarafında sürdürülerek sonuçlandırıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık sigortalının meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle açılan davanın yeni bir dava olup olmadığı giderek, sigortalının sürekli iş göremezlik nedeniyle açtığı davada ölümü üzerine davayı sürdürerek manevi tazminat alan mirasçıların, bu kez ölüm nedeniyle manevi tazminat istemelerinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemenin yeniden dava açılamayacağına ilişkin kabulü hatalı olmuştur. Gerçekten sigortalı tarafından açılan ve ölümü ile mirasçıları olan davacılar tarafından sonuçlandırılan dava; sigortalının meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlikten kaynaklanan manevi zararının tazminine yönelik olup sonucu itibarıyla ölenin mal varlığında bir artışa neden olduğundan terekeye dâhildir. Temyiz incelemesine konu dava ise; meslek hastalığı sonucu ölüm nedenine dayalı olarak hak sahiplerinin manevi zararlarının giderilmesi istemine yöneliktir. Dolayısıyla her iki davanın sebebi ve tarafları farklıdır. İki ayrı dava söz konusudur. Davacıların Ankara 17.İş  mahkemesinin 2007/452E ve 2007/834K sayılı dosyada davayı takipleri mirasçı olmaları nedeniyle olup kendi adlarına bir dava açmaları söz konusu değildir. Hal böyle olunca sigortalının açtığı davayı miraçsı sıfatıyla sürdürerek sonuçlandıran davacıların, murislerinin meslek hastalığı sonucu ölümden kaynaklanan kendi manevi zararlarının giderilmesini ayrı bir dava açmak suretiyle isteyebilmeleri mümkün olduğundan, manevi tazminat istemleriyle ilgili olarak olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, manevi zararlarının sigortalının açtığı davada karşılandığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ. Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacılar   yararına takdir edilen 625.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcı ile temyiz başvuru harcının davacılara iadesine, davalının 60.00YTL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu  anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya  yükletilmesine, 10.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.