Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2008/20221 · K. 2011/40356

6. Ceza Dairesi         2008/20221 E.  ,  2011/40356 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 29.06.2005 tarih ve 2002/20-252 sayılı ek kararın hükümlü ...'ya 12.07.2005 tarihinde tebliğ edildiği, karara yönelik olarak süresinden sonra sanığın 14.11.2005, sanık savunmanının da 18.9.2007 tarihli dilekçe verdikleri anlaşılmış; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak anılan uyarlama kararlarında hükme karşı başvurulacak kanun yolunun itiraz, başvuru merciinin de ... 3.Ağır Ceza Mahkemesi olarak gösterildiği ve başvuru yönteminin gösterilmediğinin izlenmesi karşısında tebliğnamedeki düşünce benimsenmeyerek sanık ve savunmanının istemi süresinde kabul edilerek ve ... 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.7.2005 tarih ve 2005/1234 sayılı kararı yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede : Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-)Yağma suçunun 5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının hem (c) hem de (d) bentlerine aykırı biçimde, işyerinde ve birden çok kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında: 5237 sayılı TCY'nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinin karar yerinde gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6.maddesinin aykırı davranılması,ayrıca yukarıda açıklanan nedenle aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 2-) 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle değer az kabul edilerek hükmolunan cezadan 1/2 oranında indirim yapılacağından söz edilmesi suretiyle, cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının kullanılmış olması nedeniyle , duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde yapılan incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 03/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.