Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2008/5260 · K. 2008/10548

(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5260 E.  ,  2008/10548 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı, davalının vekili sıfatı ile ... 5. İcra Müdürlüğünün 2003/5896 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, yine ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2003/749 E. ve 2006/313 E. sayılı davaları takip ettiğini, ne var ki 10.11.2006 tarihinde davalı tarafından haksız olarak azledildiğini, vekalet ücretlerinin ise ödenmediğini ileri sürerek, ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2003/749 E. sayılı dava dosyasına ve bu davayla ilgili icra takibine konu olan 60.323 Markın dava tarihi itibariyle %20’sinin Avukatlık Kanununun 164 ve 174. maddeleri gereğince vekalet ücreti olarak ödenmesine, ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/313 E. 2006/313 K. sayılı ilamında ise karşı tarafa yükletilmiş vekalet ücreti olan 3.666,54 YTL’nin tahsiline, tüm alacaklarına azil tarihi olan 10.11.2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, kısa kararda, “davanın kısmen kabulü ile 4.679.718.130 TL üzerinden kabulüne, fazlaya ait istemin reddine” gerekçeli kararda ise, “davanın kısmen kabulü ile 4.679.718.130 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ait istemin reddine” şeklinde hüküm kurulmuş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek 2008/5260-10548 sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir. Temyize konu davada, kısa kararda “davanın kısmen kabulü ile 4.679.718.130 TL üzerinden kabulüne, fazlaya ait istemin reddine” şeklinde, faiz talebinin tümüyle reddedildiğine ilişkin hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise, hükmedilen alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir. 2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.