Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2008/7623 · K. 2008/8892

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7623 E.  ,  2008/8892 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.09.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişinin 17.04.2006 tarihli rapor eki krokideki ... ile boyanan (A) harfli yerden davacının 130 parseline geçit tesisine karar verilmiştir. Hükmü, davalı temyiz etmiştir. Bu tür davalarda, uygun geçit yeri saptanırken taraf yararlarının gözetilmesi zorunludur. Zira, geçit hakkı mülkiyeti sınırlayan bir irtifak hak olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Geçit tesisi davalarında, ihtiyaç sahibi taşınmazın bu ihtiyacının nasıl ve hangi araçlarla giderilmesi gerektiği onun subjektif arzusuna göre değil, objektif esaslara uygun belirlenmelidir. Fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi hiçbir zaman dikkatten kaçırılmamalıdır. Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince, 129 parselin davacının yola çıkışını teminen geçit yeri olarak saptanan krokide ... ile boyalı ve (A) harfi ile işaretlenen bölümü, 129 parselin kuzeydeki bir kısım bölümünü kullanamaz hale getirmektedir. Böyle olunca, 129 parsele fedakarlığın denkleştirilmesi kuralına aykırı olarak tahammül edilmez bir yük yüklenmiştir. Esasen, davalı parselinin genel yolla bağlantısı da bu bölümden sağlanmaktadır. Kısaca ifade etmek gerekirse, krokide ... ile boyanan yer uygun geçit yeri değildir. Mahkemece, yapılan bu saptama bir yana bırakılarak davacının geçit ihtiyacını ... ile boyanan yerden karşılanması doğru olmamıştır. Karar, diğer geçit alternatifleri değerlendirilmek üzere bozulmalıdır. Kabule göre de, bu gibi davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacı üzerine bırakılması gerekirken, davalının avukatlık ücreti ve yargılama giderleri ile sorumlu tutulması da yanlıştır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.07.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.