Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2008/8712 · K. 2011/17114

7. Ceza Dairesi         2008/8712 E.  ,  2011/17114 K. "İçtihat Metni" Sürücü belgesiz araç kullanmak suçundan sanık ...`in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 36/3, 765 sayılı Türk ceza kanununun 119, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı hakkında Kanunun 4.maddeleri uyarınca 457.720.000 Türk lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair, Bahçe Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2003 tarihli ve 2003/111 esas, 2003/117 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5349 sayılı Kanunla değişik 7/1.maddesi uyarınca eylemin yaptırımın idari para cezasına dönüştürülmesi sebebiyle sanığın 600,00 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 25.07.2005 tarihli ve 2003/111-117 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü ile ek kararın kaldırılmasına, hafif hapis cezasının Cumhuriyet Savcılığınca idari para cezasına dönüştürülerek infazının sağlanmasına dair Osmaniye 1. Ağır Ceza mahkemesinin 03.03.2008 tarihli ve 2008/49 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10.04.2008 gün ve 21226 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2008 gün ve KYB. 2008-089720 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Tüm dosya kapsamına göre, hükmün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7.maddesinin başlığı, 5349 sayılı Kanunla "Hafif hapis ve hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürülmesi" olarak değiştirilmiş olup, aynı maddenin 1.fıkrasında, "Kanunlarda, hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür" 4.fıkrasında ise "Bu madde hükmüne göre idari para cezasına karar vermeye Cumhuriyet Savcısı yetkilidir" hükmüne yer verilmiş ise de, cezanın infazı sırasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1.maddesindeki "Mahkumiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülür yada sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir" hükümleri ile benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 11.07.2005 gün 2005/1828-12314 sayılı ilamında da belirtildiği üzere 18.05.2005 gün ve 25819 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5349 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 3.maddesi ile değişik 5252 sayılı Kanunun 7.maddesi uyarınca sanığın eylemine uygulanabilecek müeyyidenin idari para cezasına dönüştürülmesi ve 5326 sayılı Kabahatler kanununun 24.maddesi gereğince idari yaptırımın mahkeme tarafından uygulanacak olması karşısında itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2008 gün ve 2008/49 müteferrik Esas - Karar sayılı kararının CMK`nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan kararın kaldırılmasına, 11.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.