Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2008/9374 · K. 2010/5006

11. Hukuk Dairesi         2008/9374 E.  ,  2010/5006 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Edremit 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2008 tarih ve 2006/183-2006/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.05.2010 gününde davalı avukatı Yusuf Yıldız gelip, davacı avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 25.05.2005 tarihli kargo acentelik sözleşmesi gereği teminat amacıyla bir takım bonoların imzalananrak açık tarihli olarak davalı şirkete verildiğini, ancak davalı şirketin sözleşmeye aykırı olarak 07.01.2006 tarihinde 7-8 kişilik bir grup elemanı ile müvekkilinin işyerine gelerek sözleşmenin feshedildiğini bildirerek acenteye ait belgelere el koyduğunu, davalı şirketin zarara uğradığını iddia ederek verilen açık tarihli bonolardan birisi ile icra takibine giriştiğini ileri sürerek, davacının davalı şirkete borçlu olmadığının tespiti ile % 40 kötü niyet tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin Edremit acentesi olarak çalışmakta iken acente müdürü olan oğlu ile birlikte şirkete ait faturalar üzerinde oynamalar yaparak müvekkilini büyük zarara uğrattığını, verilen karara karşılık davacının 18.11.2005 tarihli o tarihe kadar zimmetine geçirdiği 43.000 YTL' na karşılık 43.000 YTL tutarlı bono vererek bu borcunu kabul ve taahhüt ettiğini savunarak, davanın reddi ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında 25.05.2005 başlangıç tarihli acentelik sözleşmesi imzalandığı, bir süre sonra hesaplarda çıkan açık nedeniyle 18.11.2005 tarihli tutanağın düzenlendiği, aynı tarihte davacı tarafından imzalanan taahhütnameye göre 43.000 YTL bedelli bononun verildiği, davacının bu imzalara itirazının bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.