Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2008/9625 · K. 2010/765

11. Hukuk Dairesi         2008/9625 E.  ,  2010/765 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.04.2008 tarih ve 2008/18-2008/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 30.10.2003 tarih ve 2003/76 sayılı kararı ile Trabzon Limanı’nın davalı şirkete İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile 30 yıllığına 21.11.2003 tarihinde fiilen devredildiğini, anılan sözleşmenin 14/2. maddesi uyarınca Limanın kullanımında bulunan gayrımenkullerle ilgili olarak fiili teslim tarihinden sonraki döneme ilişkin emlak vergilerini ödeme yükümlülüğünün işletmeye ait olacağının kararlaştırıldığını, 2004 yılına ait Emlak Vergisi Bedelinin 1. taksitinin Trabzon Belediye Başkanlığı’nca 573.017.786.000 TL olarak müvekkiline bildirildiğini, ödenen (14.807.120.000) TL'nin mahsubu sonucunda kalan bakiyenin müvekkilince cezalı ödememek için ödendiğini ileri sürerek, 558.210.666.000 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, Trabzon Limanı’nın emlak vergisinden daimi olarak muaf olduğunu, tespit edilen vergi değerlerinin gerçek vergi değerleri olmadığını, müvekkili şirkete ait olmayan yerler içinde emlak vergisi tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin temerrüdünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 04.07.2005 tarihli bilirkişi raporunda davalı şirket tarafından kullanılan ve emlak vergisi ödenmesi gereken alanların parsel numarası, bina arsa alanı, kullanım şekli ve vergiye tabi rayiç bedeli ayrı ayrı gösterilip davalının ödemesi gereken emlak vergisinin 104.933.892.342 TL olarak belirlendiği, davacı tarafından Trabzon Belediyesi’ne 2004 yılı 1. taksiti için bakiye 558.210.666.000 TL ödenmiş ise de tahakkukun davacı adına olduğu, davalı adına bir tahakkuk olmadığı için söz konusu tahakkukun iptali için dava açamayacağı, davalının kullanımında olmayan ve emlak vergisine tabi olmayan yerler için de ödeme yapmasının düşünülemeyeceği, davacının yaptığı ödeme miktarıyla oranlama yapılarak davalının kullanımında olan ve emlak vergisine tabi olan yerlerin emlak vergisi bedelinin 104.933, 89 YTL olarak tespit edildiği, davacının tüm emlak vergisi bedelini 31.05.2004 tarihinde ödediği, bu tarih itibariyle davalı lehine sebepsiz zenginleşme gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 104.933,89 YTL’nin 31.05.2004 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.