Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2009/10043 · K. 2009/11696

1. Hukuk Dairesi         2009/10043 E.  ,  2009/11696 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : GÖRDES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 02/03/2006 Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden maliki olduğu 70,205 ve 336 parsel sayılı taşınmazları davalının haksız olarak kullandığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir. Davalı, taşınmazları davacıya satış göstermek suretiyle bedelsiz devrettiğini, ölünceye kadar kullanmak üzere anlaştıklarını belirtip davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının bir kısım taşınmazlara müdahalesinin haksız olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi  asıldır. Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Somut olayda değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa  kararda  336 sayılı parsele  yönelik  açılan davanın  redidne  70 ve 205  nolu  parsellere  yönelik  elatmanın  önlenmesi  isteğinin  kabulüne, ecrimisil  isteğinin  reddine  hükmedildiği halde, gerekçeli  kararda  ecrimisil  isteği  bakımından  bir hüküm kurulmayarak kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Davalının  temyiz itirazlarının  kabulü  ile hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.11.2009   tarihinde oybirliğiyle karar verildi.