Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/10216 · K. 2011/10276

11. Hukuk Dairesi         2009/10216 E.  ,  2011/10276 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2009 tarih ve 2007/153-2009/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13/09/2011 gününde davacı avukatı...... ile davalı avukatı ....gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin lokantacılık hizmeti ile iştigal ettiğini, davalı şirketin ortakları arasında yer alan Hayrettin Taşkıran isimli kişiden ‘B Bereket Halk Döner’ adlı işletmeyi 28.05.1998 tarihinde tüm aktif ve pasifleriyle devir aldığını, anılan kişinin devir tarihinden sonra ticari hayattan çekildiğini, müvekkilinin ‘Beyoğlubereket Halk Döner Restaurant’ adlı işyeriyle sektörde tanındığını, marka değerini fark eden dava dışı Hayrettin Taşkıran’ın bu ibareyi kendisine devir edilmesini istediğini, kabul edilmemesi üzerine 29, 30, 40 ve 43. sınıflarda kullanılmak üzere ‘Bereket’ ve Bereket Döner’ ibarelerini adına marka olarak tescil için başvurduğunu, 43. sınıf talebi ile ‘Bereket Döner’ ibareli taleplerin reddine karar verildiğini, müvekkilinin ‘Beyoğlubereket Halk Döner Restaurant’ markasının tescili için talepte bulunduğunu, davalı şirketin itiraz ettiğini, 2005 yılından beri ‘Özde Bereket’ adıyla pişmiş döner satan işyeri açmaya başladığını, müvekkilinin ‘B Bereket Halk Döner’ ibaresi üzerindeki hakları devir aldığını, davalı şirketin adına tescilli ‘BH Bereket Halk B-Şekil’, ‘Bereket’, ‘BH B Bereket Halk’, ‘Özde Bereket’ ibareli markalarının müvekkili markasının taklidi olduğunu ileri sürerek, hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında devir sözleşmesi olmadığını, markanın esaslı unsurunun müvekkili unvanının esaslı unsuru bulunduğunu, iddia edilen devir sözleşmesinin markayı kapsamadığını, öncelik hakkının müvekkilinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, hükümsüzlüğü istenen markalardan 185149 numaralı, ‘BH Bereket Halk’ ibaresinden oluşan markanın 23.05.1997 tarihinde 29, 30 ve 32. sınıf emtialar için dava dışı kişi adına tescil edildiği, bu kişi tarafından 03.06.2005 tarihinde şirkete devir edildiği, davacının dayandığı devir anlaşmasının markanın tescilinden sonra 28.05.1998 tarihinde yapıldığı, devir tarihinde markanın dava dışı kişiye ait olduğu, ancak devrin sadece işletme hakkı ile demirbaşları kapsadığı, tüm aktif ve pasifleriyle devri içermediği, 556 sayılı KHK.nin 16/2. maddesindeki koşulların oluşmadığı, sözleşmeden sonra da marka devrinin yapılmadığı, markanın kullanılmasına izin verilmesinin devredenin kendi hakkından vazgeçtiği anlamına gelmediği, davalı şirketin 1998 yılında kurulduğu, 1999 ve takip eden yıllarda markayı kullandığı, ortakları arasında davacının akidi kişinin de olduğu, öncelik hakkının devir edende bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafın dayandığı 28.05.1998 tarihli işletme devir sözleşmesinin marka hakkının devrini kapsamadığı yönünün taraflar arasında görülen ve Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşen Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 01.05.2008 tarih 2006/549 Esas- 2008/125 Karar sayılı başka bir davada ortaya çıkmış olmasına, esasen bu sözleşmenin 556 sayılı KHK.nin 16/2. maddesi koşullarını taşımamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.