Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/11267 · K. 2010/6825

4. Hukuk Dairesi         2009/11267 E.  ,  2010/6825 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Nak. Ltd. Şti. ve ... aleyhine 26/02/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı şirket vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirket ile davacılardan ..., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ...’ın temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Diğer davacılar ... ... ile ... ...’ın temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacıların ölene olan yakınlık dereceleri, davalı tarafın kusurunun ağırlığı ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı anne ... ... ile baba ... ... yararına takdir edilen 5.000,00‘er TL manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, adı geçen davacılar yararına 10.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle hüküm bölümünün manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan “…5.000,00.-…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…10.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafının tümden silinerek yerine ikinci paragraf olarak “Alınması gereken 1.890,00 TL karar harcı peşin alınan 2.700,00 TL harçtan indirilerek artık harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacı yana geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacı yan yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin dördüncü paragrafında yer alan “…2.900,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…4.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalı yan yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin beşinci paragrafında yer alan “…2.900,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…4.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalı şirket ile davacılardan ..., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ...’ın tüm temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 17,15 TL'sinin ... ve ... ...'dan gayrı davacılara, 1.890,00 TL'sinin de temyiz eden davalı şirkete yükletilmesine ve peşin alınan harcın bundan mahsubuna 07/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.