Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/11454 · K. 2011/4147

11. Hukuk Dairesi         2009/11454 E.  ,  2011/4147 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVACILAR :1-KENDİSİNE ASALETEN VE KÜÇÜK ÇOCUĞU NERİMAN ELİF IŞIK'A Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.01.2009 tarih ve 2005/118 - 2009/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, davalı şirkete ait otobüste yolcu olarak bulunan müvekkillerinin otobüsün kaza yapması sonucunda yaralandıklarını, davacı Nur Işık’ın 1989 doğumlu olup kaza sonucu bacağında derin ve sabit yaralar kaldığını, sayısız ameliyatlar geçirdiğini, evlenme şansını önemli ölçüde yitireceğini, kaza nedeniyle bir süre okuluna devam edemediğini, okulda özel tuvalet yapıldığını, bakıcı tutulduğunu, ruhen ve bedenen tarifi mümkün olmayan acılar çektiğini, davacı Elif Işık’ın kaza tarihinde beş yaşında olduğu çeşitli yerlerinden yaralandığını, sağ ve sol ayağında sabit eserler kaldığını, küçüklerin annesi Zeynep Işık’ın uzun süre hastanede tedavi gördüğünü, çehresinde ve kollarında sabit eserler kaldığını aynı kazada çocuklarının da yaralandığını gördüğünü, ağır psikolojik travmalar geçirdiğini, davalı şirketin bir takım faturaları ödediğini ancak davacıların 12 yıl sonra yapılacak ameliyatlarının bulunduğunu ve yüksek miktarları içerdiğini ileri sürerek Zeynep Işık için 100 milyar, Nur Işık için 250 milyar, Elif Işık için 50 milyar olmak üzere 400 milyar tazminatın, maddi tazminat hakları saklı tutulmak üzere faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir. Birleşen davada ise, davacılar vekili,kaza sonrası bir kısım tedavi giderlerinin kendileri tarafından karşılandığını, yine tedavi sırasında yol harcaması yaptıklarını, hasta bakıcıya ücret ödediklerini ve diğer maddi zararlarının oluştuğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 10.000 TL’nın yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan bakıcı ücreti ve iş göremezlik kaybından kaynaklanan tazminat taleplerinden feragat etmiş ve ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 12.289 TL’na yükseltmiştir. Davalı vekili, müvekkili şirketin kaza anından itibaren davacıların sağlık, ulaşım gibi giderlerini karşıladığını, davacıların bedeninde kalıcı izler bulunmadığını, istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu, bir yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların olay tarihinde meydana gelen trafik kazasında yaralandıkları, üzüntüye kapıldıkları, yine olay nedeniyle bir kısım tedavi giderlerini ödedikleri, yol masrafı yaptıkları, davacı ...’in ücretsiz izin aldığı gerekçesiyle, davacıların bakım ücreti ve iş görme kaybına yönelik talepleri yönünden feragat nedeniyle reddine, diğer maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, 8.780 TL tedavi, 1.934 TL yol ,1.575 TL kazanç kaybı gideri toplamı 12.289 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, manevi tazminat istemine ilişkin olarak, davacı ... için 5.000, Nur Işık için 10.000 TL, Elif Işık için 3.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 1.390,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.