Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2009/11569 · K. 2010/2124

4. Hukuk Dairesi         2009/11569 E.  ,  2010/2124 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 23/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava; trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur. Davacılar, davalı sürücünün tam kusurlu eylemi nedeniyle meydana gelen kazada yaralandıklarını belirterek uğradıkları manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır. Davalılar ise, kusur ve sorumlulukları olmadığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, davalı sürücünün tam kusuru ile meydana gelen trafik kazasında davacıların yaralandığı, davacılardan ...’in yüzünde sabit eser kalacak biçimde, diğer davacı ...'in de basit tıbbi müdahale ile giderilecek biçimde yaralandıkları gerekçesiyle manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayda; olayın meydana geliş biçimi, davacıların yaralanmalarının derecesi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılardan ... yararına takdir edilen 15.000,00 YTL, diğer davacı ... yararına takdir edilen 5.000,00 YTL manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan ... yararına 7.500,00 YTL, diğer davacı ... yararına 2.500,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1/a nolu bendinde yer alan “…15.000,00…” ve “…5.000…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…7.500,00…” ve “…2.500,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak "3-Davacılar tarafından peşin olarak yatırılan 810, YTL harçtan, davanın kabul edilen tutarı üzerinden hesaplanan 540,00 YTL karar harcı indirilerek artık 270,00 YTL'nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacılara geri verilmesine" taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 ve 5 nolu bentlerinde yer alan “…2.400,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…1.200,00…” sayılarının yazılmasına, yargılama giderlerinin paylaştırılmasına ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “…924,58…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…208,43…” sayılarının yazılmasına; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.