Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2009/11628 · K. 2011/4586

11. Hukuk Dairesi         2009/11628 E.  ,  2011/4586 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.05.2009 tarih ve 2007/268-2009/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin “WOLF” ibaresini 1955 yılından bu yana ticaret unvanı olarak kullandığın, WIPO nezdinde tescilli olduğunu, TPE’ye yaptığı başvurunun davalı adına tescilli “WOLF” markası sebebiyle müvekkili şirketin ana faaliyet alanına giren “endüstriyel yağlar ve makine yağları, motor yağları” bakımından kısmen reddedildiğini, ancak davalı şirketin söz konusu adına tescilli markayı 5 yıl süre ile kesintisiz olarak kullanmadığını ileri sürerek, davalı adına 4. sınıfta tescilli bulunan “WOLF” markasının 556 sayılı KHK'nın 14. ve 42. maddeleri uyarınca iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, markanın tescilinden itibaren 10 yıllık bir sürenin geçtiğini, 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, müvekkilinin bu markayı dişli yağlar sınıfında kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, WOLF” markasının 04. sınıfta dişli yağı emtiası yönünden 27.01.1997 tarihinde davalı tescil edildiği, hak düşürücü sürenin 14. maddeye dayalı hükümsüzlük davalarında uygulanmadığı, davalının ticari defterlerinde ve delil olarak sunulan altı adet faturada bu marka malın satışına dair bir ibare bulunmadığı, davalının markayı dava tarihinden geriye doğru beş yıllık süre içinde ciddi bir biçimde kullandığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.